Willy Van Damme's weblog

De geheime diensten en de Syriëstrijders–De zaak Fouad Belkacem en Bassam Ayachi

VOORWOORD:

Na veel zwoegen hier dan mijn geschenk voor de vele lezers omwille van het 1 miljoen aantal bezoekers. Veel leesgenot.

Willy Van Damme

____________________________________

Gegevens rond de persoon van de Britse en erg belangrijke salafistische predikant Anjem Choudary (1), de man van Shariah4UK, tonen aan dat deze een infiltrant was van de Britse veiligheidsdienst MI5. Hij moest salafistische kernen oprichten en rekruteerde zo onder meer de Belg Fouad Belkacem, de stichter van Sharia4Belgium.

Ook rond de persoon van de Molenbeekse predikant Bassam Ayachi hangt er een verdacht geurtje. In Europa kwam die voor het eerst in 1996 met het gerecht in contact toen men hem noemde als de draaischijf die geld van erg gewelddadige overvallen gepleegd door de salafistische Bende van Roubaix doorsluisde naar terreurgroepen in Bosnië. En die steun van Bassam Ayachi aan de terreur blijft nu al 22 jaar lang duren en desondanks is de man nog nooit veroordeeld. Hoe kan dat?

Een groot huurlingenleger

Geweten is dat westerse veiligheidsdiensten al sinds de Afghaanse oorlog in 1978 begon massaal investeerden in de ontwikkeling van een enorm groot geworden leger van moslimextremisten. Het bevat vele tienduizenden jihadisten uit zowat alle landen ter wereld. Het is de culminatie van de al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw gegroeide samenwerking van eerst de Britten en daarna de Verenigde Staten met het salafistische Saoedi-Arabië.

Deze huurlingen waren voor de westerse alliantie al nuttig in een ganse serie door de VS en haar bondgenoten georganiseerde oorlogen zoals in Tsjetsjenië, Afghanistan, Libië, Kasjmir, Somalië, Mali, Libië, Joegoslavië, Irak, Libanon en Syrië.

Leden van al Qaeda in Syrië, een onderdeel van het salafistische huurlingenleger aangestuurd door westerse inlichtingendiensten.

Ook in Iran gebruikte men dergelijke groepen voor terreuraanslagen. Zo is er de in Iraans Baluchistan, een gebied in het zuidoosten aan de grens met Pakistan, opererende Jundallah, de Volksverzetsbeweging van Iran, opgericht door een zekere Abdolmalek Rigi. De man werd echter gevangen genomen, kreeg de doodstraf en werd opgehangen.

Zonder die tienduizenden terroristen zou de VS immers haar eigen troepen moeten sturen wat echter in de VS politiek niet meer te verkopen is. Vandaar dat men die salafistische moordbendes inschakelde. Overigens in veel gevallen met groot succes zoals bleek in Afghanistan, Libië en in het begin ook in Tsjetsjenië met de eerste van 1994 tot 1996 gevoerde oorlog met het Russische leger.

Eerst met de tweede oorlog in 2000 in Tsjetsjenië en nu in Syrië loopt het echter totaal fout en toont het de zwakte van die groepen. Een goed uitgerust en gemotiveerd leger haalt het er van het veelal ongeregeld maar wel gemotiveerd en voldoende bewapend jihadistenleger.

Duidelijk is dat het de westerse geheime diensten pakken werk bezorgt met de rekrutering, training, bewapening en ondersteuning via onder meer de media van die salafistische groepen. Dat de Israëlische Mossad hierbij betrokken is staat eveneens vast en is logisch. Zo is er de zionistische steun in de vorm van financiering en bewapening van in Syrië actieve terreurgroepen. (2)

Abdelkader Belliraj

En er is ook het verhaal van de Marokkaanse Belg Abdelkader Belliraj die in Marokko levenslang kreeg wegens het oprichten van een salafistische terreurgroep met een link naar al Qaeda. Het aan het Belgisch parlement verbonden Comité I dat de inlichtingendiensten moet onderzoeken legde de zaak bloot (3). Uit dat bij de Senaat neergelegde rapport bleek dat de man naast informant van onze Staatsveiligheid ook werkte voor een andere maar dan grote dienst.

Verder onderzoek leerde dat volgens de toenmalige voorzitter van het Comité I wijlen Anne-Marie Lizin en drie andere betrokken bronnen die grote geheime dienst de Israëlische Mossad was.

Onder meer op voorstel van Anne-Marie Lizin (PS), toen voorzitster van de Senaat, werd het verhaal rond Abdelkader Belliraj door het Comité I onderzocht. Bleek de man Bin Laden te hebben ontmoet, een Marokkaans terreurnetwerk te hebben opgezet en te werken voor de Mossad. Nadien viel ze politiek in ongenade. Geen toeval natuurlijk.

Daarbij bleek dat Belliraj, ogenschijnlijk een gewone huisvader uit Evergem, kort voor de aanslagen van 11 september 2001 een privaat gesprek had met zowel Osama Bin Laden als met Ayman al Zawahiri, respectievelijk nummer een en twee van al Qaeda. De Mossad wist dus waar Bin Laden verbleef.

Op 15 januari 2008 werd Belliraj dan in Marokko opgepakt als de stichter en wapenleverancier van een nieuwe salafistische terreurgroep. Het hof van beroep in het Marokkaanse Salé zal hem op 17 juli 2010 hiervoor veroordelen tot een levenslange celstraf. (4) Of hoe een infiltrant van de Mossad in Marokko vanuit de centrale positie van stichter en wapenleverancier de terreur poogde te organiseren.

Britse veiligheidsdiensten

Aan veel van de aanslagen in Europa zelf hangt niet verbazend dan ook een geurtje van de veiligheidsdiensten. Zo onthulde de Britse zakenkrant The Financial Times in een gedetailleerd artikel (5) hoe de aanslag van 22 mei 2017 tegen de Manchester Arena en het concert van Ariana Grande het werk was van mensen die MI5 voorheen van Manchester naar Libië had gestuurd.

Omar Bakri Muhammed, een infiltrant van MI5, is hier zijn volgelingen aan het opzwepen. Rechts naast hem Abu Hamza al Masri, nog een man van MI5.

Dit om het land te vernielen en president Moeammar Kadhaffi te vermoorden. Er vielen in Manchester toen 23 doden en 512 gewonden. Men wacht nog op het resultaat van het beloofde onderzoek naar de rol van de veiligheidsdiensten in de zaak. En dat zal zo te zien nog lang wachten worden.

Uit verder speurwerk blijkt nu dat die Britse veiligheidsdiensten op grote schaal en al decennia niet alleen zomaar samenwerken met die salafistische terreurbendes maar er integendeel een centrale rol in spelen.

Zo blijken drie der kopstukken van het Britse salafisme agenten te zijn van MI5. Wat betekent dat dit feitelijk geen veiligheidsdiensten zijn zoals het hoort maar oorlogsstokers en de ware leiders van terroristenbendes, verantwoordelijk voor een enorm aantal moorden en een massale destructie wereldwijd.

Zowel Abu Hamza al Masri, alias kapitein Haak, Omar Bakri Muhammed als Anjem Choudary blijken figuren te zijn die voor rekening van MI5 in moslimkringen ageerden en zo rekruten verzamelde voor de vele oorlogen van Afghanistan tot nu Syrië die het Verenigd Koninkrijk, de VS en Israël voor hen in petto hadden. Lekker kanonnenvoer dus.

Het is een wereldje gelieerd aan zowat alle terreuraanslagen en andere vormen van criminaliteit die salafisten op hun kerfstok hebben. Met onder meer de aanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005, de aanslagen van Mohammed Merah, de moordenaar van Toulouse, de bende van Roubaix met haar uiterst gewelddadige overvallen tot de aanslagen in Zaventem en de Brusselse metro in Maalbeek van 22 maart 2016.

Anjem Choudary

Vooral de figuren van Omar Bakri Muhammed en Anjem Choudary zijn hierbij interessant. Deze Choudary, een geschorste advocaat, leidde in zijn jongere jaren een erg liederlijk leven met grote hoeveelheden drugs, drank en het nodige vrouwelijke gezelschap.

Plots echter ontpopte die man zich als een uiterst fanatiek predikant voor wie het provoceren en uitschelden van de Britse maatschappij dagelijkse kost was. Hij werd dus geen advocaat maar onrustzaaier die maar niet genoeg kreeg van het beledigen van zijn thuisland. De drank, drugs en seks veranderden in donderpreken.

Omar Bakri en later Choudary richten eerst al Muhajiroun op en daarna Shariah4UK, Sharia4Islam en Mulims4Crusades op. Organisaties die na verloop van tijd werden verboden maar de leiders als Choudary en Omar Bakri bleven gerechtelijk merkwaardig steeds netjes buitenschot.

Anjem Choudary toen hij nog geen salafist en agent van MI5 was.

Een van hun strafste daden was het uitschelden in het stadje Wootton Bassett van de in Afghanistan gestorven Britse soldaten. Die werden er door de overheid ceremonieel in een kist door het stadje vervoerd, uiteraard in aanwezigheid van hun nabestaanden. Choudary en zijn vrienden kwamen er telkens tegenbetogen en uiteraard al de omstaanders, incluis verwanten, beledigen.

Scheldpartijen

Wat voor de Britse pers dan weer een thema bij uitstek was om Choudary en Bakri en hun organisaties eveneens uit te schelden. Choudary werd voor de pers en de doorsnee Brit zo vijand nummer één. Het regende in het Verenigd Koninkrijk beledigingen heen en weer. Het leek dat ook voor de Britse regering Anjem Choudary en Omar Bakri Muhammed eveneens vijand nummer één waren.

Maar buiten de scheldpartijen en harde woorden van de regering gebeurde er niets. En dankzij die steeds maar opgedreven spanningen werden Choudary en zijn kompanen steeds populairder bij een bepaald segment van de Britse bevolking, jonge moslims, oudere tieners en twintigers die in de marge der samenleving zich veelal bezig hielden met allerlei vormen van kleinere criminaliteit.

Hun bestaan hier stelde niet veel voor maar Choudary schotelde hen een nieuw leven voor en een waar er nog wat te verdienen was, huurling bij het almaar groeiende leger van jihadisten in Syrië en elders. En verloren ze hun leven dan waren er nog de 64 of zo maagden in de hemel, een neukparadijs. En men kreeg ginds niet alleen een loon maar men kon er ook naar hartenlust stelen, moorden en verkrachten.

Volgens vele bronnen zijn Choudary en Omar Bakri verantwoordelijk voor de rekrutering van een 500 van de 850 Britten die in het Midden-Oosten voor al Qaeda, ISIS en andere terreurgroepen gingen vechten. (1)

Abu Hamza al Masri

Een andere vriend van Omran Bakri en Choudary was Abu Hamza al Masri, alias Kapitein Haak. Dit omwille van de prothese waarbij een van zijn handen had vervangen door een haak zoals men die wel eens in zeeroverfilms ziet.

Ook die kon jarenlang vanuit de moskee van Finsbury Park in Londen waar hij imam was de heilige oorlog prediken, o.m. op de bijeenkomsten van al Muhajiroun die daar gehouden werden. Zijn eerste publiek gekende salafistische terreuractiviteiten dateren van rond 1990 en situeren zich in Bosnië.

Ook deze werd jarenlang, tot grote frustratie van zelfs de koningin, de volledige vrijheid gelaten om zoals Choudary op te roepen tot steun voor al Qaeda en andere terreurgroepen. Hij vocht trouwens mee in de oorlogen rond Bosnië, Kasjmir, Algerije, Afghanistan, Pakistan en Jemen. Hier in het geval van Jemen werd een van zijn zoons gearresteerd wegen het organiseren van ontvoeringen.

Abu Hamza werd een eerste maal gearresteerd op 27 mei 2004 op vraag van de VS en kort nadien op 26 augustus 2004 op vraag van het Britse gerecht zelf wegens betrokkenheid bij terrorisme. Men veroordeelde hem op 7 februari 2006 in London tot 7 jaar cel en leverde hem nadien op 6 oktober 2012, 6 jaar later, uit aan de VS.

Abu Hamza al Masri, provocateur in dienst van MI5, hier samen met enkele vrienden, zeer waarschijnlijk wereldverbeteraars.

Hier kreeg hij dan op 14 april 2014 levenslang zonder kans op beroep. Tijdens dat proces stelde diens advocaat Joshua Dratel dat zijn acties gebeurden in overleg met MI5 om zo de moslimgemeenschap in het Verenigd Koninkrijk te infiltreren. (6)

De strategie van MI5 en Choudary was dan ook succesvol. Door hem voor te stellen als ‘s lands grootste vijand werd hij geloofwaardig in dat segment van de bevolking dat zich om allerlei reden afkeerde van die Britse maatschappij. Des te meer scheldpartijen heen en weer des te beter voor MI5 en figuren als Aboe Hamza, Omran Bakri Mohammed en Anjem Choudary.

Voorwaarde was wel dat men hen liet begaan. Niet simpel want terwijl de ene politiedienst tegen hen wilde optreden zorgde een andere ervoor dat ze gerechtelijk buiten schot bleven. Wat bij nogal wat Britse politielui voor grote frustratie zorgde.

Aanslagen op Londense metro

Zo waren er in de pers verhalen te lezen over trainingskampen met wapens en de Britse krant The Telegraph noemde zelfs 15 terreuraanvallen of pogingen tot waarbij Choudary vanaf 2001 betrokken was. Zo waren er de aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus waarbij eventjes 52 doden en 700 gewonden vielen. De zelfmoordenaars waren allen lid geweest van Al Muhajiroun. (7)

Ook Rachid Redouane, Kuram Shozad Butt en Youssef Zaghba waren lid geweest van al Muhajiroun en haar opvolgers. Het waren zij die op 3 juni 2017 de moorddadige aanslagen pleegden op London Bridge, goed voor 5 doden.

Redouane was een oud-gediende van o.m. de oorlog in Libië waar hij vocht met de Libische Strijdersgroep van Abdul Hakim Belhaj, de man van al Qaeda in Libië en na de machtsovername commandant van de Nationale Transitieraad. (8)

Youssef Zagba werd in maart 2016 op weg naar Syrië door de Italiaanse autoriteiten in Bologna tegengehouden maar na contact met iemand bij MI5 vrijgelaten. (9) Ook waren Michaël Adelbolajo en Michael Adebowale, de moordenaars op 22 mei 2013 van de Britse soldaat Lee Rigby kennissen van diezelfde Choudary. Maar de politie ondernam niets en liet gewoon betijen. 

En wie dacht dat de politie dan Omar Bakri Mohammed ging arresteren was eveneens verkeerd. De man trok op reis naar Libanon en toen hij wou terugkeren werd hem de toegang tot het Verenigd Koninkrijk verboden. Er kwam dus geen Brits proces tegen de man. Toch netjes. (1)

Abdul Hakim Belhaj, leider van de Libische Strijdersgroep, een onderdeel van al Qaeda, werd om die reden door de Britten ontvoerd en overgeleverd aan de Libische regering van Kadhaffi. Die mocht er dan mee doen wat hij wou. Nadien gebruikten de Britten hem om Kadhaffi te vermoorden. Een regeringsbeleid gestoeld op democratische humanitaire principes noemt men dat.

Waarna de fakkel bij al Muhajiroun dan werd overgenomen door de Pakistaan Anjem Choudary. De meester agitator werd de nieuwe leider. Choudary kon zo verder kanonnenvlees werven voor de oorlogen van MI5.

Tot hij op 5 augustus 2015 in een filmpje op YouTube de eed van trouw aflegde aan ISIS. (1) Toen kon de Britse regering die hem tot dan beschermde niet veel anders meer doen dan hem arresteren en doen veroordelen. Het duurde echter nog tot 28 juli 2016 voor zijn veroordeling definitief was. Waarom hij in 2015 die ultieme provocatie deed is natuurlijk een goeie vraag die echter tot heden zonder antwoord blijft.

Leveranciers van al Qaeda

Dat salafistische terreurorganisaties in het Verenigd Koninkrijk feitelijk vrij kunnen opereren is ook duidelijk uit het verhaal van de (sic) liefdadigheidsinstelling One Nation die werkt vanuit vier steden, Batley, Leicester, Oldham en High Wycombe.

Toen al Qaeda in het Syrische stad Khan Sheikhoun begin april 2017 gasmaskers wou hebben was het One Nation die ze leverde. One Nation is dan ook een puur salafistische organisatie die samenwerkt met allerlei terreurgroepen in het buitenland. Wie dus een bijdrage wil leveren aan de ‘goede’ werken van al Qaeda kan er zo geld storten, hen bellen of een bezoekje brengen. Zeer gemakkelijk. (10)

En zoals veel van die figuren in dit milieu hebben ook de beheerders van deze ngo een mooi strafblad. Zo veroordeelde de rechtbank voorzitter Maqsood Motala op 18 augustus 2003 voor zijn betrokkenheid bij een serie inbraken en de handel in hard drugs en wapens. (11)

Een andere beheerder en vroeger voorzitter van One Nation was dan Arshad Patel. Deze prees de daders van de zelfmoordaanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus. Hij is immers gehuwd met Hasina Siddique Khan, de zus van zelfmoordenaar Mohammed Sidique Khan, de leider van de terreurgeroep die tekende voor die aanslagen. (12)

Opvallend is wel de steun die Arshad Patel en Maqsood Motala kregen van Jo Cox, het nadien vermoorde parlementslid van Labour voor de regio Batley waar One Nation haar hoofdkwartier heeft. (13) Steun die er kwam ondanks de eerdere veroordelingen en de gekende relaties van Patel met het salafisme.

Prins Charles

Een ander crimineel figuur in One Nation is een zekere Tarek Islam. Deze kreeg voorheen 16 maanden cel om reden dat hij in een nachtclub en stomdronken een man aftroefde met een fles champagne.

 

Anjem Choudary in actie. Is dat niet leuk, je door de Britse staat laten betalen om hen voor rotte vis uit te schelden. Fijn beroep.

En alhoewel de Britse officiële Liefdadigheidscommissie One Nation regelmatig op de vingers tikte blijft ze operationeel. (14). Maar One Nation steunt Al Qaeda en dat doet ook de Britse regering en dus kan One Nation blijven verder werken. Deze blijkt immers bovendien goede vrienden te hebben in zionistische kringen. (10)

Zo krijgt One Nation geld van Prism The Gift Fund dat mede wordt geleid door lord Stone of Blackheath. Een lid van het Britse Hogerhuis die zijn benoeming daar te danken heeft aan premier Tony Blair (Labour).

Deze lord is ook lid van onder meer The Labour Friends of Israel en Jewish Policy Research dat onder leiding staat van bankier Jacob Rothschild, de levenslange voorzitter van deze organisatie. En wie Rothschild zegt denkt bijna onmiddellijk ook aan de stichting van Israël.

Hoeft het dan ook te verbazen dat de Moslimbroeders, in wezen toch een salafistische organisatie die in veel gevallen al samenwerkte met al Qaeda, ook in het Verenigd Koninkrijk alle nodige steun krijgt. Kroonprins Charles is zelfs beschermheer van hun aan de universiteit van Oxford verbonden organisatie, het Oxford Center for Islamic Studies.

En daar komt men ook de Egyptische predikant Youssef Qaradawi tegen (15). Deze werd in 2004 een paar jaar beheerder van deze organisatie en leeft in ballingschap in Qatar. In zijn toespraken haalde die al uit naar alle niet-salafisten en uiteraard ook alle christenen, joden, enzovoort die wat hem betreft ook mogen vermoord worden. Hij wordt gezien als de hoofdideoloog van de Moslimbroeders maar werd in 2008 wel de toegang tot het Verenigd Koninkrijk ontzegd.

Moslimbroeders

In wezen gaat die relatie tussen de Britten en de Moslimbroeders terug tot de stichting van deze organisatie in 1928. Men zag haar als een tegengif voor het opkomende Arabische nationalisme dat in essentie vooral seculier was.

Hetzelfde voor het salafisme, ook wel eens wahhabisme genoemd. Het waren de Britten die in de periode 1917 tot ongeveer 1936 de basis legden voor het salafistisch rijk van Ibn Saoed, stichter van Saoedi-Arabië en beschermer van het salafisme.

En toen Europese zionisten in 1948 Israël stichten weigerde Ibn Saoed, ook wel Abdoelaziz Saoed genoemd,  zich daar tegen te verzetten. Het begin van de alliantie tussen dat land, de VS, het Verenigd Koninkrijk en het zionisme.

Bovendien hebben de veiligheidsdiensten MI5, MI6 en de CIA steeds kunnen rekenen op financiële steun vanuit het Huis van Saoed. Legden men ze in hun thuisland financieel en militair aan banden dan was er steeds Riyad om hen uit de nood te helpen. Wat er voor zorgden dat die samenwerking nog intenser werd. Met dan de cruciale vraag: Wie controleerde dan uiteindelijk die diensten? Washington en Londen of Riyad, of beiden?

Het ontstaan van het salafisme in zijn huidige jihadistische vorm is ontstaan in 1978 toen de VS Afghanistan destabiliseerden en zo de Sovjetunie deden interveniëren in wat altijd al haar invloedsfeer was. Afghanistan was bijvoorbeeld het eerste land om n de Oktoberrevolutie de Sovjetunie te erkennen. Beiden hadden immers de Britten als vijand.

Zbigniev Brzezinski

In Pakistan bracht men in 1977 dictator Zia ul-Haq aan de macht en samen met hem, Saoedi-Arabië en Londen begon de VS met de creatie van wat toen nog de moedjahedien noemde. Wat militair voor de VS een enorm succes was. Voor Afghanistan zelf en de wereld echter een enorme ramp. (16)

Het was een strategie uitgedacht door Zbigniev Brzezinski, de toenmalige Amerikaanse Nationale Veiligheidsadviseur onder president Jimmy Carter. Toen men Brzezinski later hierover interviewde gaf hij probleemloos de rol van de VS in de kwestie toe, incluis de destabilisering van Afghanistan. En toen men daarop de vraag stelde of die jihadisten geen gevaar vormende lachte hij dat ogenschijnlijk heel arrogant weg.

Achteraf gezien was zijn nonchalante houding in deze zaak begrijpelijk want het zijn de Westerse inlichtingendiensten die deze jihadisten via hun infiltranten genre Anjem Choudary en Abu Hamza al Masri sturen in de richting die de Mossad, CIA en MI5 wensen.

Het verklaart ook perfect waarom de oorlog tegen de terreur zoals de oorlog tegen de drugs nergens raakt en men integendeel beide fenomenen ziet groeien. Immers achter die terreur en drugs staan diezelfde zogenaamde inlichtingendiensten die als het ware een staat binnen de staat vormen. Want ook de opbrengst van hun drughandel zorgen dat zij desnoods onafhankelijk van hun regeringen kunnen opereren. (17)

Fouad Belkacem

Maar Anjem Choudary kwam er met zijn proces nog goed vanaf. Hij kreeg amper 5 jaar en 6 maanden cel voor steun aan een terreurorganisatie, hier ISIS. De hier in België en Nederland beste gekende door Choudary gerekruteerde extremist is natuurlijk de Antwerpenaar Fouad Belkacem die samen met enkele kompanen in navolging van zijn vriend Choudary op 3 maart 2010 Sharia4belgium 2010 opricht.

En zoals Choudary was ook Fouad Belkacem een provocateur die steeds maar de spanning deed toenemen en daardoor van de media veel belangstelling en dus publiciteit kreeg. Fouad Belkacem mag zoals zijn illuster voorbeeld in het Verenigd Koninkrijk in België gezien worden als de mogelijks meest succesvolle ronselaar voor de oorlogen in het Midden-Oosten.

Fouad Belkacem een man met een stevig strafblad die salafistisch predikant werd na rekrutering door Anjem Choudary, een agent van MI5. Zoals Anjem Choudary in het Verenigd Koninkrijk de meest succesvolle werver voor Syriëstrijders was zo is Fouad Belkacem dat voor België geweest. Een succes dus voor MI5.

Voor hij zich in 2003 tot het salafisme bekeerde was ook hij een man met al een stevig strafblad gaande van inbraak tot weerspannigheid, autozwendel, schriftvervalsing, BTW-fraude, racisme, slagen en verwondingen, smaad aan de politie en drughandel. Of Belkacem ook directe contacten had met MI5 is niet geweten, zeker is dat hij de methoden van Choudary overnam.

Zo werd Sharia4Belgium reeds op 7 oktober 2012, na twee jaar dus, verboden en kreeg hij van het Antwerpse hof van beroep op 27 januari 2016 twaalf jaar cel. Zijn Sharia4Belgium kon dus wel bijna drie jaar relatief ongestoord werken.

Verder konden zijn kompanen probleemloos naar Syrië vertrekken om er bij die terreurgroepen te gaan vechten. Zo bedreigde Belkacem ook o.m. toenmalig minister van Defensie Pieter De Crem (CD&V) met de dood. Wel werd hij regelmatig opgepakt en zag hij dikwijls een cel. Wat doet vermoeden dat hij zeker niet de bescherming genoot van zijn voorbeeld Anjem Choudary.

Het vertrek naar het Midden-Oosten van veel leden om er te gaan vechten en acties van politie en gerecht zorgden voor het wegkwijnen van deze beweging. En de enorme nederlaag die het salafisme in Irak en Syrië leed zal er ook niet veel goed aan doen.

Afghanistan en de eerste Tsjetsjeense oorlog waren de hoogdagen van het salafisme, nu is de top al lang voorbij en zit men in een dal. Of men hen daar nog uit zal kunnen halen is de vraag.

De sjeik van Molenbeek

En dan is er de andere bekende Belgische salafistische predikant, de 72-jarige uit het Syrische Aleppo afkomstige Bassam Ayachi. De man die in in 1992 na een failliet avontuur met een restaurant in Aix-en-Provence naar Brussel trok en er het Centre Islamique de Belgique (CIB) opricht. Wat Abu Hamza al Masri en de moskee van Finsbury Park in Londen was voor het rekruteren van jihadisten zo was dit het geval voor Bassam Ayachi en het CIB in het Brusselse Molenbeek.

Op 4 april van dit jaar werd hij door de Fransen aangehouden toen hij via Turkije uit Syrië terugkeerde. Blijkbaar verbleef hij al enkele maanden in Turkije, volgens zijn fans om er een nieuwe prothese voor zijn arm te laten plaatsen. Waarna de Turken hem oppakten en naar Frankrijk stuurden. (18)

Daar was er op 12 maart een onderzoek tegen hem gestart na de arrestatie van een naar Frankrijk uit Syrië teruggekeerde jihadist. Mogelijks viel bij diens ondervraging de naam van Bassam Ayachi als diens rekruteerder. (19)

Bassam Ayachi heeft het uiterlijk van een soort Sinterklaas, wee echter de niet-salafistische kinderen die in zijn handen raken.

En kijk onmiddellijk trokken enkelen in België naar de pen om de man voor te stellen als feitelijk een onschadelijk figuur die het wel goed meent. Een soort fanclub dus. De allereerste om verzachtende omstandigheden in te roepen was Gauthier De Bock. Die schrijft op 4 april 2018 (20) op de website van het weekblad Moustique een stuk en stelt daarin:

Les amalgames allant bon train s’agissant de musulmans, barbus et maniant l’AK 47, même pour une bonne cause, le Cheikh Bassam Ayachi est toujours inculpé, en Belgique, de participation à une organisation terroriste.

Amalgamen verkopen altijd goed als het gaat over moslims, mannen met baarden die dan nog zwaaien met een AK47, zelfs als het voor een goede zaak is, dan is de sjeik Bassam Ayachi in België altijd schuldig wegens het lidmaatschap van een terroristische organisatie.

Een soefist

Zelfs de website Bellingcat doet hier een flinke duit in het zakje (21) en springt in de bres voor onze Molenbeekse sjeik. Daar stellen onderzoeker Pieter Van Ostaeyen en journalist  Guy Van Vlierden, die werkt voor het Laatste Nieuws, dat het wat betreft Bassam Ayachi allemaal overroepen is.

Hun stelling is: Jazeker, hij is een salafistisch predikant maar hij heeft steeds gezegd dat hij tegen de komst naar Syrië van Syriërstrijders is. Bovendien vocht hij in Syrië tegen ISIS en nu tegen Hayat Tahrir al Sham (al Qaeda in Syrië). Kortom hij is een gematigde jihadist waarmee men zaken kan doen.

En wie de man breed glimlachend en met zijn grijze baard ziet zou zelfs denken dat dit de vleesgeworden Sinterklaas is, de goede kindervriend dus. Maar dan moet men de realiteit die achter die baard, de mooie woorden en de glimlach schuilt wegcijferen. En daarin zijn Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden hier goed bedreven.

Zo stellen zij in het stuk: ‘The pictures show an old man, dressed as a Sufi cleric, not a bloodthirsty jihadi.’ (‘De foto’s tonen een oude man, gekleed als een soefistische (22) predikant eerder dan als een bloeddorstig jihadist). Voor hen is de man een gematigde jihadist die buiten Syrië geen terreuraanslagen wil zien gebeuren en wiens groep De Valken van de Levant (Suqur al Sham) best te doen is. Ze zijn gematigd in hun jihad.

Bellingcat

En dat de website Bellingcat dit gemoedelijk portret van de vader van het Molenbeekse salafisme publiceert hoeft ook niet te verbazen. Eliot Higgins, de man achter eerst Moses Brown en nu Bellingcat, werkt immers voor The Atlantic Council en dat is feitelijk een soort van intellectuele satelliet van de NAVO die toch mee die oorlog tegen Syrië steunt.

Bovendien is Bellingcat binnen de Atlantic Council een deel van het Digital Forensic Research Lab en dat krijgt volgens eigen informatie steun van The Syrian American Medical Society, het Aleppo Media Center, the Syria Institute, Syrian Civil Defense (De Witte Helmen) en de Syrian Campaign. Organisaties die o.m. leiden naar al Qaeda, en de Rockefellers Brothers Foundation en vermoedelijk naar allerlei Westerse geheime diensten.

Een deel van het netwerk rondom Eliot Higgins en zijn Bellingcat. Een man die op basis van internetfoto’s en video’s zware beschuldigingen uit. Alsof foto’s en video’s op het internet te betrouwen zijn. Links onderaan het logo van de Witte Helmen.

Dus de Witte Helmen steunen Bellingcat die op haar beurt al de verhalen die de Witte Helmen uit hun helm toveren zoals de gifgasaanval op Douma, bewijzen door haar (sic) forensisch onderzoek. Een zwendel dus.

En bovendien stelt zich hier de vraag waarom zogenaamde hulporganisaties een toch rijke instelling als The Atlantic Council en dat Lab moeten gaan steunen. Dat is toch niet de taak van een hulporganisatie. Het is alsof het Nederlandse Rode Kruis het Haagse onderzoeksinstituut Clingendael of De Telegraaf zou gaan steunen.

Maar het toont dat Bellingcat gewoon een onderdeel is van een zwendel van organisaties die organisch met elkaar verbonden zijn en er alleen maar dienen om elkaar geloofwaardig te maken. Het verklaart waarom haar zogenaamde onderzoeksresultaten steeds daar belanden waar de VS en haar bondgenoten dat willen. Geen toeval.

Achter de façade

Pieter Van Ostaeyen, Gauthier De Bock en Guy Van Vlierden baseren zich in essentie op de verklaringen van Bassam Ayachi zelf zonder echter achter die façade te kijken. Hij zegt wel dat hij tegen de komst naar Syrië van buitenlandse jihadisten is maar de realiteit is dat er in zijn spoor wel naar Syrië trokken.

En dat hij tegen de internationale terreur is is eveneens een fabeltje. Vanuit zijn Centre Islamique de Belgique lopen er contacten met de ganse wereld van de internationale terreur, zelfs naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek.

Maar dan moet men wel verder kijken dan naar zijn beweringen natuurlijk. Ook die over de Valken van de Levant. En, nog erger, sinds wanneer is salafistische terreur een probleem hier in het Westen en niet ginds. Syriërs, Irakezen, enzovoort mogen dus in die filosofie leven onder het juk van die bendes. Zolang wij Belgen er maar geen last van hebben.

Abdel Rahman Ayachi, hier in de Brusselse rechtbank, de zoon van de ‘gematigde’ Bassam Ayachi, noemde joden op de website van het CIB  apen en varkens en zette er ook video’s met onthoofdingen op. Gematigde weliswaar. 

En zoals met Abu Hamza kan men ook hier de vraag stellen naar de rol van de inlichtingendiensten. Bassam Ayachi kwam voor het eerst begin 1996 in het vizier van het gerecht toen hij volgens een enquête van de Franse onderzoeksrechter Jean-Louis Bruguière een cruciale rol speelde bij de erg gewelddadige overvallen van wat men de Bende van Roubaix noemde. (23)

En nog steeds kreeg onze Molenbeekse salafist ondanks al de feiten nooit een definitieve veroordeling op zijn naam. Dus al 22 jaar kan de man bijna ongestraft opereren in de wereld van de salafistische terreur. Wat natuurlijk de steun van bepaalde machtige structuren zoals geheime diensten doet vermoeden.

De uit 12 leden bestaande bende van Roubaix pleegde tussen 20 januari en 29 maart 1996 in totaal 8 aanslagen waaronder die met een autobom voor het hoofdkantoor van de politie in Rijsel. De buit van die overvallen diende voor het financieren van de jihadistische terreur in Bosnië.

Volgens het onderzoek van rechter Bruguière werd het geld via Bassam Ayachi doorgesluisd naar de vrienden in Bosnië waar al Qaeda met Bin Laden toen erg actief was. Ook de Britse MI5 predikant Abu Hamza kwam hier in beeld. (24) De leider van die bende was immers een zekere Christophe Caza die als salafist in Bosnië had gevochten en wiens spirituele gids Abu Hamza was.

Dat jihadisten toen in Bosnië opereerden was natuurlijk logisch. De landen van de NAVO wilden Joegoslavië kapot en daarvoor diende men het sektarisme zoals nu in Irak en Syrië op de spits te drijven. En in Bosnië en in Kosovo waren figuren als Bassam Ayachi en Abu Hamza met Bin Laden hiervoor de geschikte figuren. Over hun gruweldaden lazen we natuurlijk nooit iets in de pers. En dus bleven Abu Hamza en Bassam Ayachi buiten schot.

Maar reeds voor 1996 kwam Bassam Ayachi in contact met het gerecht. Na zijn vertrek naar Frankrijk in 1960 werkte hij in 1979 een tijd voor de Franse bouwonderneming Bouygues in Saoedi-Arabië. Dit tijdens de beruchte bestorming van de Grote Moskee door een 500 man sterke bende onder leiding van Juhayman al Otaybi, een extremist van het zuiverste water. Bassam Ayachi werd hierbij als verdachte gearresteerd. (25)

Salafistisch broeinest

En tweede maal maar dan veel sensationeler kwam hij in het vizier van het Europese gerecht toen hij het huwelijk inzegende van Malika al Aroud en Abdessatar Dahmane vlak voor die laatste onder het mom van journalist naar Afghanistan vertrok om op 9 september 2001, twee dagen voor de aanslagen in New York, Achmed Sjah Massoud te vermoorden.

Deze pleegde vanuit de Afghaanse Panjshirvallei als zowat laatste verzet tegen de Taliban en werd gezien als de contactman van de Fransen, Indiërs en Russen. Maar uiteraard was de daad van Bassam Ayachi om een huwelijk hier in te zegenen op zich al strafbaar want om een religieus huwelijk mogelijk te maken moet het echtpaar eerst voor de wet zijn getrouwd. Maar ja, Bassam Ayachi erkent zoals hij stelt maar een wet, die van zijn Allah.

Malika el Aroud wordt zowat gezien als de Belgische topjihadiste van het internet en huwde nadien met de Tunesiër Moez Garsallaoui, een lid van al Qaeda die op 10 oktober 2012 in Pakistan zou gesneuveld zijn. Malika al Aroud kreeg op 10 mei 2010 8 jaar cel en verloor op 1 december 2017 ook haar Belgische nationaliteit. (26)

Zaventem en Maalbeek

Het Centre Islamique de Belgique was dan ook een broeinest van allerlei jihadisten op zoek naar plekken om terreur te plegen. Zo werden zeven salafisten van het CIB in november 2010 gearresteerd wegens hun betrokkenheid bij het terrorisme in Irak in de jaren 2005 en 2006. Bij de huiszoekingen werden trouwens ook wapens ontdekt. (27)

Niet verassend komt bij het onderzoek naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek ook de figuur van Bassam Ayachi en zijn CIB ter sprake. Onder meer in de figuur van Ali Tabich, een gekend terrorist, oud lid van het CIB en vermeend leverancier van de producten voor het aanmaken van de toen gebruikte springstof.

Onder de zeven Ali Tabich, Olivier Dassy en Abdelrahman Ayachi. Ali Tabich zal later opduiken in het onderzoek naar de aanslagen van 22 maart 2016 in Zaventem en Maalbeek. Ali Tabich runde aan de Brusselse Stalingradlaan een doe-het-zelf-zaak waar zelfmoordterrorist Ibrahim al Bakraoui zijn materiaal kocht voor het aanmaken van de in Maalbeek en Zaventem gebruikte springstof. (28)

Olivier Dassy duikt dan weer op in Syrië bij Bassam Ayachi evenals Abdel Rahman, zoon van Bassam Ayachi. Deze zoon krijgt in Brussel in eerste aanleg 8 jaar cel en in beroep 4 jaar. Abdel Rahman wordt ook het verspreiden via de website Ribaat.org verweten van onder meer onthoofdingen. Het betere salafistenwerk dus.

Voordien al veroordeelde het Brusselse hof van beroep de man samen met zijn kompaan Raphaël Gendron op 23 januari 2006 wegens het verspreiden van racistische boodschappen via Assabyle.com, de website van het CIB. (29) Hier werden joden onder meer omschreven als apen en varkens en een onwaardig volk dat zijn straf niet zou ontlopen.

Opvallend is dat Sebastien Courtoy, advocaat van Abdel Rahman Ayachi, tijdens de debatten voor de rechtbank als argument ter verdediging stelde dat zijn cliënt werkte voor de DGSE, de Franse buitenlandse veiligheidsdienst. Wat uiteraard niet zou moeten verbazen. Het is een lekkere bijverdienste en geeft een zekere immuniteit om te moorden en plunderen. (30)

Het mag allemaal

En ondanks al die criminele feiten bleef Bassam Ayachi gerechtelijk buiten schot. Na 2001 zal er bij hem slechts op 27 januari 2006 voor zover geweten voor het eerst een huiszoeking gehouden worden en werd hij in de zaak van de Bende van Roubaix maar eventjes gearresteerd.

Tot een definitieve veroordeling kwam het echter tot heden nooit. Zelfs al schrijft hij in maart 2004 een open brief met doodsbedreigingen aan het adres van de Franse president Nicolas Sarkozy. Het kan en mag allemaal.

Zo zal hij na die huiszoeking in 2006 naar het Midden-Oosten trekken en bij zijn terugkeer met Raphaël Gendron in het Italiaanse Bari op 11 november 2008 gearresteerd worden. In hun caravan hadden zich immers 2 Syriërs en drie Palestijnen verstopt. Mensenhandel dus.

Bassam Ayachi bedreigde de toenmalige president Nicolas Sarkozy in een publieke verklaring maar gerechtelijk gebeurde er niets.

Volgens de politie was er in hun caravan propagandamateriaal voor al Qaeda gevonden. Zij kregen hiervoor 4 jaar cel maar werden in beroep vrijgesproken. In hun gevangeniscel had de politie echter microfoons verstopt en uit de gesprekken leidde men af dat ze in Frankrijk een aanslag planden op de luchthaven van Roissy-Charles de Gaulle.

Wat voor een nieuw proces zorgde met een veroordeling op 11 juni 2011 tot 8 jaar cel. Maar in beroep werd dat wegens onvoldoende bewijzen op 3 juli 2012 opnieuw een vrijspraak. Nadien keert hij wel terug naar België maar niet voor lang want stilaan voelt hij de druk vanuit de politiek en het gerecht op hem toenemen. Op dat ogenblik beginnen de kranten immers het probleem te ontdekken van de salafistische terreur in Europa.

Zo stelt de Brusselse raadkamer Bassam Ayachi op 14 december 2016 eindelijk in verdenking. (31) En zoals ook zijn zoon Abdel Rahman, hun kompanen Raphaël Gendron en Olivier Dassy naar Syrië trokken om aan de gevangenis te ontsnappen, zo vlucht ook Bassam Ayachi in 2013 terug naar zijn oude vaderland Syrië.

Valken van de Levant

Zij vervoegen er de Valken van de Levant (Suqur al Sham) een van de vele honderden salafistische terreurgroepen. (32) De Valken van de Levant is vooral actief in de provincie Idlib maar raakte eind 2013 verwikkeld in de interne jihadistische oorlog tussen ISIS en de andere groepen waarmee men voorheen vrij probleemloos samenwerkte.

De groep werd in september 2011 opgericht door Ahmed Aboe Eissa, voor de oorlog in Syrië uitbrak een van de vele salafistische gevangen in het land. De Valken van de Levant groeide, ongetwijfeld dankzij Amerikaanse en andere buitenlandse steun, snel uit tot een van de grootste groepen van het land. Tot eind 2013 toen er in jihadistan een oorlog uitbrak.

Eind 2013 had die jihadisten immers zoals de VS had gevraagd het olierijke oosten van Syrië bezet (33). En daarbij hoorde ook de voor de lente van 2014 geplande verovering van grote delen van het nog veel olierijkere Irak. Dit laatste met als idee Irak definitief te versplinteren. En olie betekent heel veel geld en heel vermoedelijk was dit de aanleiding voor de interne oorlog onder jihadisten.

Hier feestende leiders van terreurgroep Nour Din al Zinki als ze het 12-jarige zwaar zieke Palestijnse jongen Abdoellah Issa onthoofden. En leutig dat dit blijkbaar was. Zie maar naar de vrolijke jongen die breed lachend zijn duim omhoog steekt. Dit zijn de bondgenoten van de Valken van de Levant en Bassam Ayachi. Gematigde vrienden dus.

Voor de Valken van de Levant was deze oorlog echter desastreus met ganse eenheden die overliepen naar ISIS. Het toont nogmaals dat de bewering van Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden dat deze Valken van de Levant ‘a rather moderate islamist group’ is (een nogal gematigde islamitische groep) gewoon fantasie is.

Zo vervoegden de familie Ayachi in 2012 en midden 2013 een groep waarbij ook massa’s toekomstige leden van ISIS zaten. Bovendien rekruteerde die groep ook kinderen (34) en waren ze in een bepaalde periode toen Bassam Ayachi er toch voor rechter speelde zelfs in alliantie met al Qaeda. Waarbij men eveneens werkte met zelfmoordterroristen. (35)

Sinds de oorlog met ISIS zijn de Valken van de Levant echter gekrompen tot een van de kleinere legertjes die alleen lijkt te kunnen overleven in de hel die de provincie Idlib geworden is door allianties te sluiten met andere groepen. Dan eens met al Qaeda en daarna tegen al Qaeda.

Nu zijn ze in een front tegen al Qaeda waartoe ook Ahrar al Sham en Nour Din al Zinki behoren en dat duidelijk de steun van Turkije krijgt. Het is deze alliantie die ook met Turkije tegen de Koerdische YPG/PKK vecht. Het zijn gewoon huurlingen.

Techniek van de autobom

Een van de specialiteiten van de Valken van de Levant is het gebruiken van autobommen. Daarbij worden gevangenen de vrijheid gegeven en krijgen de ‘gelukkigen’ zelfs een auto ter beschikking om hen zelf naar hun vrijheid te rijden. Wat deze gelukkigen natuurlijk niet weten is dat dit een autobom is die men zodra hij een controlepost van het leger nadert tot ontploffing wordt gebracht. Bye bye geluk.

En uiteraard streeft de Valken van de Levant zoals de rest van die terreurgroepen naar een kalifaat om zo hun versie van de sharia en de koran ingang te doen vinden. En dat ze in alliantie zijn met een groep als Nour Din al Zinki zegt ook veel.

Deze groep bracht in 2016 bij het bouwen van een feestje de 12-jarige uit een hospitaal ontvoerde Palestijnse jongen Abdullah Issa om het leven door hem te kelen. (36) Ze zetten hun ‘feestgedrag’ zelfs op YouTube. Ook die groep werd in de westerse media voorheen steeds omschreven als gematigd. Gematigd kelen misschien.

De gematigde rechter Bassam Ayachi poserend met een AK47. Om zijn rechtspraak kracht bij te zetten?

Bassam Ayachi had wel meer geluk dan zijn zoon Abdel Rahman die op 19 juni 2013 sneuvelde en kompaan Raphaël Gendron die sneuvelde op 14 april 2013. Bassam Ayachi werd in februari 2015 alleen kort ontvoerd door al Qaeda en verloor bij een aanslag in februari 2015 een deel van een arm.

Bij de Valken van de Levant was hij rechter die zijn visie op de sharia deed naleven. Over zijn vonnissen hier is niets geweten. Vermoedelijk was hij ook wel invloedrijk. Maar het rijk van de jihadisten in Syrië loopt naar haar einde en misschien is dat de ware reden waarom hij zoals vele anderen naar Turkije trok. Beter in een Franse of Belgische gevangenis zitten dan in handen te vallen van het Syrische leger of haar bondgenoten.

Het is nu wachten op de verdere afwikkeling van de rechtszaken die in Frankrijk en België tegen de man lopen. Komt er nog een einde aan diens straffeloosheid en zullen zijn slachtoffers nog gerechtigheid zien?

Conclusie

Al Qaeda, ISIS, Valken van de Levant en al die andere groepen staan in de praktijk onder controle van de westerse veiligheidsdiensten die hen financieren, sturen en wapens en andere benodigdheden om oorlog te voeren leveren. En dit zo al 40 jaar lang. Zonder geld en centen van de CIA zijn zij niets. (37)

Het is gewoon kanonnenvlees die het slachtoffer werden van gewetenloze schurken als Bassam Ayachi, Abu Hamza en Anjem Choudary. Zij stuurden soms simpele geesten en kleine criminelen regelrecht de dood tegemoet zoals bij die aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro.

Maar de echte schuldigen voor die ontelbare doden zijn de westerse geheime diensten die zonder scrupules en gedreven door hun machtshonger de wereld de vernieling injagen. Over de slachtoffers van die aanslagen in Nice, Londen, Zaventem en Madrid maken zij zich geen enkele zorg. Als een aanslag lukt zijn zij blijkbaar tevreden.

De grote vraag is dan ook: Waarom? Willen zij het angstgevoel bij de bevolking er zo inpompen om aldus Big Brother, de alleswetende staat, dichterbij te brengen? Men moet het zeker niet uitsluiten want een ander motief lijkt er zo te zien niet te zijn.

En onze Britse (sic) bondgenoten? Ze breken in bij telefoonmaatschappij Proximus om er alle data te stelen en rekruteren hier dan ook nog salafisten om in België en elders terreuraanslagen te plegen. Met zulke bondgenoten heeft men uiteraard geen vijanden meer nodig.

Willy Van Damme

Nota’s

1) Insurge Intelligence, 17 juni 2017, Nefeez Ahmed, ‘ISIS recruiter who radicalised London Bridge attackers was protected by MI5’. https://medium.com/insurge-intelligence/isis-recruiter-who-radicalised-london-bridge-attackers-was-protected-by-mi5-232998ab6421

Omar Bakri Muhammed was ook de oprichter van de Britse tak van de internationale terreurbeweging Hizb ut-Tahrir. De bron bij uitstek voor Corry Hancké van de Standaard om te weten wat er op de Krim juist gaande is.

2) Haaretz, 19 juni 2017, ‘Israel Reportedly Providing Direct Aid, Funding to Syrian Rebels.’ https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

Haaretz, 21 februari 2018, ‘To Push Iran Back, Israel Ramps Up Support for Syrian Rebels, ‘Arming 7 Different Groups’, https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

3) Het geheim van Belliraj, George Timmerman, Houtekiet, 2011.

4) Belliraj bekende bij zijn ondervragingen in Marokko ook de moord op dokter Joseph Wybran, een topfiguur binnen de Brusselse joodse gemeenschap. Hij wist daarbij gegevens te onthullen die normaal alleen de moordenaar kon weten.

5) The Financial Times, Sam Jones, 27 mei 2017, ‘A forgotten civil war comes home to Manchester’.

De grote vraag is waarom die krant dit voor de Britse regering schadelijk verhaal publiceerde. Journalist Sam Jones is kind aan huis bij de veiligheidsdiensten en het is in dat milieu zoals overal steeds een zaak van ons kent ons.

Hadden sommigen bij MI5/MI6 gewoon genoeg van de samenwerking met die jihadisten en wilden ze dit via dit lek aan de kaak stellen? Mogelijks, en dus trok men naar vriend Sam Jones die dit dan na overleg publiceerde.

6) The Telegraph, 7 mei 2014, Philip Sherwell, ‘Abu Hamza ‘secretly worked for MI5’ to ‘keep streets of London safe’.’ https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/northamerica/usa/10814816/Abu-Hamza-secretly-worked-for-MI5-to-keep-streets-of-London-safe.html.

Documenten die dat dienden te bewijzen werd door diens advocaat aan de rechtbank ook overhandigd. Blijkbaar zonder gevolg. Ook tijdens diens Brits proces haalde men dit argument boven.

7) The Telegraph, 21 augustus 2016, Martin Evans en Ben Farmer, ‘ MI5 stopped Scotland Yard taking Choudary down, sources claim.’ https://www.telegraph.co.uk/news/2016/08/21/mi5-stopped-scotland-yard-taking-choudary-down-sources-claim/

8) BBC, 10 mei 2018, ‘Abdul Hakim Belhaj: Libyan rebel commander who got UK apology.’ http://www.bbc.com/news/world-africa-14786753

Hij vocht in Libië en Afghanistan als lid van de Libische Strijdersgroep die in wezen de Libische tak van al Qaeda is. Hij werd door de Britten in Thailand in 2004 ontvoerd en uitgeleverd aan de regering van Moeammar Kadhaffi waar hij er 7 jaar in een gevangenis verbleef.

Die ontvoering was een onderdeel van het toen grootschalig ontvoeringsprogramma van de CIA en ook dus ook de Britten onder Tony Blair. Ontvoeringen die veelal eindigden in Guantánamo.

Hierdoor verloor de echtgenote van Belhaj, die mee ontvoerd was, echter ook haar nog niet geboren baby. Nadien moest Belhaj dan voor de Britten meehelpen bij de moord op Kadhaffi. Wat uiteraard voor veel nieuwe gevangenen zorgde.

Deze maand heeft de Britse regering zich officieel verontschuldigd en betaalde het aan de echtgenote van Belhaj ook een schadevergoeding. Het kan verkeren zei Bredero.

9) Corriere della Sera, 6 juni 2017, Fiorenza Sarzanini, ‘ESCLUSIVA|Attentato Londra: Youssef Zaghba, ecco il terzo terrorista. Fu fermato a Bologna, la madre italiana vive lì.’ https://www.corriere.it/cronache/17_giugno_06/terzo-attentatore-londra-aveva-madre-italiana-089fd452-4a8f-11e7-ac11-205c7f1cfc9f.shtml

10) Casting a Golden Eye, 11 april 2017, ‘The sources behind the gas attack in Idlib, Syria.’ https://castingacoldeye.blogspot.be/2017/04/uncovering-source.html

11) The Telegraph and Argus, 18 augustus 2003, Jenny Loweth, ‘Car gang is jailed for 32 years’. http://www.thetelegraphandargus.co.uk/news/884960.Car_gang_is_jailed_for_32_years9)

12) The Sun, 11 mei 2014, Michael Hamilton en Tom Worden, ‘7/7 bomber’s brother in cop charity probe’. https://www.thesun.co.uk/archives/news/808035/77-bombers-brother-in-cop-charity-probe/

13) Twitter Jo Cox, 31 oktober 2015, ‘ Good luck to Arshad Patel & Maqsood Motala from One Nation.’ https://twitter.com/jo_cox1/status/660368342444851200.

De steun van Arshad Patel voor de zelfmoordaanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005 was toen al zeer goed gekend. Zie punt 12. De tweet betrof steun voor een reis van One Nation naar Griekenland om er zogenaamd Syrische vluchtelingen te helpen.

Jo Cox werkte eerst als politiek adviseur voor Sarah Brown, echtgenote van de vroegere premier Gordon Brown (Labour) en nadien bij Oxfam UK. In 2015 werd ze als parlementslid voor Labour verkozen voor het district Beatley and Penn, de regio waar de hoofdzetel van One Nation gevestigd is. Ze werd op 16 juni 2016 vermoord door de racist Thomas Maire. Haar steun voor het salafisme staat echter vast.

14) Charity Commission, 23 december 2016, ‘New charity investigation: One Nation ‘. https://www.gov.uk/government/news/new-charity-investigation-one-nation

15) European Council on Foreign Relations, November 2013, Fatima Ayub, ‘The Gulf and sectarianism;’ http://www.ecfr.eu/page/-/ECFR91_GULF_ANALYSIS_AW.pdf.

Qaradawi is een sluwe vos en naar gelang de periode wijzigde hij wel eens 180° van positie. Zijn functie als hoofdtheoloog binnen de Moslimbroeders en zijn televisietoespraken via al Jazeera Arabic tonen echter diens ware gezicht. Hij moet uiteraard bij zijn toespraken ook rekening houden met zijn gastland Qatar.

16) Le Nouvel Observateur, 15/21 januari 1999, Vincent Jouvert, ‘Oui, la CIA est entrée en Afghanistan avant les Russes.’

Interview met de intussen overleden Zbigniev Brzezinski. Het was dus de zich tegenwoordig voor gutmensch uitgevende ex-president Jimmy Carter (Democraat) die verantwoordelijk is voor het ontstaan van die almaar groeiende golf van salafistische terreur.

17) Voor een beter licht op de werking van de CIA en haar relatie tot de drugshandel en productie is de volgende lectuur aan te bevelen:

– Dark alliance, Gary Webb, Seven Stories Press, 1998. Over het ontstaan van crackcocaïne, de Nicaraguaanse Contra’s en de CIA.

– The politics of Heroine, CIA complicity in the global drug trade, Alfred W. McCoy, Lawrence Hill Books, revised edition, 2003. Over de CIA in vooral Laos en Afghanistan.

– Whiteout, The CIA, drugs and the press, Alexander Cockburn en Jeffrey St. Clair, Verso, 1998. Over hoe de CIA via de media klokkenluiders genadeloos aanpakt.

– Kill the messenger, Nick Schou, Nation Books, 2006. Over de wijze waarom men journalist Gary Webb tot zelfmoord duwde.

18) Sudinfo, 28 maart 2018, ‘Cheikh Bassam Ayachi, le plus vieux djihadiste de Belgique (71 ans), est toujours en vie et il a fui la Syrie!’ http://www.sudinfo.be/id46174/article/2018-03-28/cheikh-bassam-ayachi-le-plus-vieux-djihadiste-de-belgique-71-ans-est-toujours-en

19) Le Monde, 4 april 2018, Soren Seelow, ‘Un vétéran du djihad de 71 ans arrêté en France.’
http://www.lemonde.fr/international/article/2018/04/04/un-veteran-du-djihad-de-71-ans-arrete-en-france’

20) Moustique, 4 april 2018, Gauthier De Bock, La dernière interview du “plus vieux djihadiste de Belgique.‘ https://www.moustique.be/20685/la-derniere-interview-du-plus-vieux-djihadiste-de-belgique

21) Bellingcat, 9 april 2018, Pieter Van Ostaeyen & Guy Van Vlierden, ‘Separating Facts from Fiction about Belgium’s Oldest Foreign Fighter, Bassam Ayachi.’ https://www.bellingcat.com/news/uk-and-europe/2018/04/09/separating-facts-fiction-belgiums-oldest-foreign-fighter-bassam-ayachi/

22) Het soefisme is een stroming binnen de islam die te vuur en te zwaard wordt bestreden door salafisten. Veel soefisten lieten al het leven bij aanslagen door al Qaeda & Co in zowat alle landen waar moslims in de meerderheid zijn zoals Pakistan, Irak, Egypte, Afghanistan en Irak. 

23) L’ Express, 14 november 1996, Chabrun Laurent en Dupuis Jérôme, ‘Roubaix: la filière bosniaque’. https://www.lexpress.fr/informations/roubaix-la-filiere-bosniaque_619395.html.

24) Claude Moniquet, Néo-djihadistes : ils sont parmi nous. Qui sont-ils ? Comment les combattre ?, Broché, 2013

25) Paris Match, 5 februari 2016, Alfred de Montesquiou, ‘Un clan au cœur du djihad.’ http://www.parismatch.com/Actu/International/Un-clan-au-coeur-du-djihad-908515#

26) De Standaard, 1 december 2017, Mark Eeckhaut, ‘Zwarte weduwe van de jihad’ geen Belgische meer.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171130_03217170. Ze had daarnaast nog de Marokkaanse nationaliteit.

27) 7 sur 7, 16 april 2012, Maxime de Valensart, ‘Procès terrorisme: Ali Tabich conteste s’être rendu en Irak.’ www.7sur7.be/7s7/fr/1502/Belgique/article/detail/1424126/2012/04/16/Proces-terrorisme-Ali-Tabich-conteste-s-etre-rendu-en-Irak.dhtml

28) De Standaard, 11 november 2017, Mark Eeckhaut, ‘Ibrahim El Bakraoui kocht zwavelzuur aan Zuidstation.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171011_03125662

29) Unia, 23 januari 2009, ‘Belangrijke veroordeling in de strijd tegen cyberhate.’ https://www.unia.be/nl/artikels/belangrijke-veroordeling-in-de-strijd-tegen-cyberhate

30) Agoravox, 6 april 2013, Morice, La mort d’un pied nickelé.’ https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/la-mort-d-un-pied-nickele-134311

31) Vers l’ Avenir, 14 december 2016, Jean-Pierre De Staercke, ‘Prescription pour l’ex-patron du centre islamique belge.’  www.lavenir.net/cnt/dmf20161213_00930372/prescription-pour-l-ex-patron-du-centre-islamique-belge

32) Over de groep Valken van de Levant (Suqur al Sham) bestaan enkele portretten van Amerikaanse instellingen. Die portretten zijn veelal onbetrouwbaar. Logisch want deze groep kreeg geld en wapens van de VS. De teksten zijn ook steevast verouderd en dus niet aangepast en verder alleen gebaseerd op Angelsaksische bronnen of mensen als Hassan Hassan die deze jihadisten steunen.

– Mapping Militant Organizations, Stanford University, 5 augustus 2016. http://web.stanford.edu/group/mappingmilitants/cgi-bin/groups/view/525

– Terrorist Research and Analysis Consortium (TRAC), Suqour al Sham, ht3ps://www.trackingterrorism.org/group/suqour-al-sham-brigade

33) Levant Report, 19 mei 2015, Brad Hoff, ‘Defense Intelligence Agency document: West will facilitate rise of Islamic State “in order to isolate the Syrian regime.’ https://levantreport.com/2015/05/19/2012-defense-intelligence-agency-document-west-will-facilitate-rise-of-islamic-state-in-order-to-isolate-the-syrian-regime/

Studie van augustus 2012 van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA over hoe men het toen nog onbekende ISIS moest gebruiken in de oorlog tegen Syrië en ook Irak. Vermoedelijk werkte ook Aboe Bakr al Baghdadi, baas van ISIS, dus voor een westerse veiligheidsdienst.

Zowel de toenmalige directeur als de woordvoerder van de DIA bevestigden nadien de echtheid van het document. Het raakte openbaar als een gevolg van de hetze vanuit de Republikeinse partij tegen de presidentskandidate Hillary Clinton. Delen van het document zijn om veiligheidsreden wel onleesbaar gemaakt.

34) Bellingcat, 16 november 2016, Eric Woods, ‘Lost boys, Child combatants of he Syrian civil war.’ https://www.bellingcat.com/news/mena/2016/11/16/lost-boys-child-combatants-syrian-civil-war/

35) FDD’s Long War Journal, 26 mei 2014, Bill Roggio, ‘Al Nusra Front, Suqour al Sham launch joint suicide assault in Syria.’  https://www.longwarjournal.org/archives/2014/05/american_reportedly.php

36) International Middle East Media Center, 22 juli 2016, ‘Syria: PLO Statement on Beheading of Palestinian Boy in Aleppo.’ http://imemc.org/article/syria-plo-statement-on-beheading-of-palestinian-boy-in-aleppo-video/

Het kind had Thalassemie, een erfelijke aandoening van het bloed. Hoe beide heren een groep gematigd kan noemen die samenwerkt met monsters als die van Nour Din al Zinki grenst aan het ongelooflijke en is alleen als walgelijk te omschrijven. Het toont het totaal gebrek aan moraliteit.

37) Washington Post, 14 april 2013, Liz Sly, ‘U.S. feeds Syrians, but secretly’, https://www.washingtonpost.com/world/middle_east/us-feeds-syrians-but-secretly/2013/04/14/bfbc0ba6-a3b3-11e2-bd52-614156372695_story.html?utm_term=.0281322e9f21.

Het artikel is een prachtig voorbeeld die de symbiose toont tussen de Amerikaanse overheid, de CIA, de Amerikaanse media en al Qaeda. In de VS stelt de ‘overheid’ dat er een probleem in Syrië is want men wil in de buitenwereld hierover een beter profiel krijgen.

En daarom stuurt men dan maar Liz Sly van de Washington Post, de journaliste die voor de krant de oorlog vanuit Beiroet al jaren volgt, naar het door al Qaeda & Co bezette Aleppo. Waartoe trouwens toen ook nog ISIS zat.

Althans zo beschrijft Liz Sly in het artikel haar opdracht die ze krijgt. Ze stelt ook dat ze veel namen moest weglaten. Verder toont ze hoe de CIA en USAID, de officiële ontwikkelingsorganisatie van de VS, op grote schaal met vrachtwagens vanuit Turkije in Aleppo bloem en andere benodigdheden leveren aan de door die jihadisten gestolen bakkerijen. Wat al Qaeda een enorme machtspositie tegenover die bevolking geeft. Niet luisteren is geen eten! Deze mensen daar waren zo dan ook hun gevangene. Dankzij de VS.

Volvo en de Chinese auto’s

In zijn lezersbrief ‘Jonathan Holslag’ heeft Ralph De Wit in Knack van 9 mei het over de overname van Volvo door het Chinese Geely en stelt daar de nogal straffe bewering: ‘Tot alle kennis is geassimileerd en de Chinezen eindelijk zelf een behoorlijke auto kunnen bouwen’. Merkwaardig als we weten dat de Chinese autoproductie veruit de grootste ter wereld is.

Als we bovendien weten dat Carlos Ghosn, CEO van Renault-Nissan, een belangrijke speler op de markt van elektrische voertuigen, twee jaar terug stelde dat de elektrische wagen in China vorm zal krijgen en nergens anders dan toont die lezersbrief toch een gebrek aan kennis over dit onderwerp. China is dan ook de veruit grootste markt voor elektrische en hybride wagens ter wereld.

Met BYD (Build Your Dreams) ‘ werelds grootste en ook winstmakende producent van dit soort voertuigen. Auto’s van deze producent die geheel Chinees en privaat is – De Amerikaanse investeerder Warren Buffett bezit ongeveer 9% – rijden nu al trouwens als taxi rond in Brussel en vele andere steden in de EU.

Met elektrische bussen die gemaakt worden in Hongarije en binnenkort in het Franse Amiens. Dergelijke bussen rijden trouwens met vele tientallen rond in Londen en andere steden in de EU, Latijns-Amerika, Azië en de VS. En binnenkort ook op de luchthaven van Zaventem. Blijkbaar ook tot tevredenheid van de klanten.

Bovendien is het de vraag of deze overname een probleem is voor België. Ik zie niet hoe. Het bedrijf zat in moeilijkheden en zocht een overnemer. Sindsdien investeerde men er stevig en in 2020 gaat men er ook elektrische wagens – met Chinese technologie – bouwen

Wat is dan het probleem? Geen toch. Of hadden we liever de VS en Frankrijk met Opel, Renault en Ford die ondanks de vele overheidssteun hun fabrieken opdoekten. In de huidige wereldeconomie is het zomaar afschermen van de markt behoudens speciale gevallen gewoon dom.

Ook zou men van een professor mogen verwachten dat hij voor hij over iets commentaar geeft zich hier eerst degelijk informeert. We hebben op dit vlak aan Jonathan Holslag al meer dan genoeg.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar Knack over de Chinese penetratie van de Europese en vooral Belgische automarkt (Volvo met het Chinese Geely). Blijkbaar willen sommigen van China nu ook een boeman maken die men kost wat wil moet bestrijden.

Daar hebben alleen sommigen in de VS baat bij. Die hopen namelijk zo de Amerikaanse werelddominantie te behouden en willen daarom China zoveel als maar kan uitschakelen. Dat eindigende monopolie is echter niet in het belang van de consumenten wereldwijd, dus ook niet van de Belgische

1 miljoen bezoeken

Deze namiddag werd op deze blog het getal van 1 miljoen bezoekers overschreden. Een voor mij waanzinnig hoog getal dat ik nooit voor mogelijk heb gehouden. Als geschenk krijgen de lezers hier vandaag of morgen een verhaal over de Britse geheime dienst MI6, Fouad Belkacem, de Molenbeekse Bassam Ayachi, de lieftallige wijze waarom sommigen deze in de media aanpakken en Bellingcat, de zogenaamde onderzoekwebsite met een wel heel dubieuze achtergrond. Het verhaal achter het verhaal dus.

Maar allen zijn alleszins bedankt om dit getal helpen te bereiken.

Willy Van Damme

Charles Michel is een nepliberaal

Het is geweten dat men in Israël iedereen die kritiek heeft op dat land in de ban poogt te slaan en monddood te maken door hem te beschuldigen van antisemitisme en een ontkenner te zijn van de holocaust. Het is een zo klassiek geworden techniek dat men er normaal geen aandacht meer aan zou schenken.

Maar dat onze premier Charles Michel (MR) gisteren in een Brusselse synagoge mee moest zingen in dit koor van valszingers is zowel schokkend als schandelijk. Hij riep zijn alma mater de ULB gisteren immers op om de Britse filmmaker Ken Loach vandaag geen eredoctoraat te geven daar hij volgens Michel en zijn zionistische vriendjes een antisemiet en een ontkenner van de holocaust is. Complete onzin en een grove leugen.

Hun god

Wat Michel hier zo duidelijk poogt te doen is een voor westerse regeringen kritische stem het zwijgen op te leggen. Ken Loach is immers niet alleen een gevierde en uitstekende filmmaker maar ook een criticus van het beleid van de regeringen van de westerse alliantie.

Het eigendomsrecht staat voor de Franstalige liberaal Charles Michel centraal behalve bij zionisten die mogen van hem stelen en moorden dat het een lieve lust is. Voor hen is er maar een wet: Die van de sterkste. Dankzij de steun van het Westen, de trouwe dienaars al meer dan 100 jaar van het zionisme. 

En dus doet Michel mee om Ken Loach politiek dood te maken en zo Israël te plezieren. Dit komende van iemand die het toch zo graag heeft over een vredespolitiek en de waarden van de rechtstaat, mensenrechten, vrijheden, enzovoort. Het blijkt gewoon bla bla bla te zijn. Iets als bladvulling.

Iedereen die Israël kent weet bovendien dat dit geen joods project is maar een zionistische zaak waar mogelijks zelfs een meerderheid van de joden niets mee te maken willen hebben. En het in veel gevallen omwille van haar karakter zelfs hartsgrondig haten.

Israël is gesticht op het land gestolen van de Palestijnen en in de grond zit het bloed van die Palestijnen die vochten voor hun eigendommen. Diefstal die gebeurde met als enig argument dat hun god hen dat land had belooft. Hoe geschift kan men zijn om met zo’n argument af te komen?

Nepliberaal

Maar voor deze liberaal is het eigendomsrecht relatief en als je zionist bent dan mag je stelen en moorden zoveel je wil. Zie maar hoe ze ongestraft en zonder enig protest van de EU Syrië mogen bombarderen en er salafistische terreurgroepen bewapenen. En dat steunt Louis Michel, de nepliberaal.

Bovendien is zijn bewering over antisemitisme totaal fout. Jood zijn betekent immers lid zijn van een bepaalde geloofsgemeenschap zoals het christendom en niet behorende tot een of andere taalgroep of etnie.

En daarom heeft jood zijn dus niets te maken met Semiet zijnde. Neen, Semieten zijn onder meer Arabieren of mensen die altijd al bijvoorbeeld Aramees hebben gesproken, ooit de lingua franca van de Levant. Zionisten pogen nu wel in Israël het Hebreeuws, een inderdaad Semitische taal, op te dringen maar dat is nep.

Massa’s joden zijn fanatiek tegen Israël gekant, deels om politieke reden deels om dogmatisch religieuze reden. Sommige joden in Israël weigeren daarom zelfs met de sjekel te betalen en gebruiken de Amerikaanse dollar. Ook op joodse scholen in Antwerpen gebeuren er zulke vlagverbrandingen.

De recente Antwerpse politieke ruzie rond de CD&V tussen Michael Freilich en de chassidische jood Aron Berger is hier typerend. Freilich maakt reclame voor het vertrekken van joden naar Israël, Berger helpt joden dat land te verlaten. Vandaar het optreden van Freilich in deze zaak. Er zijn tussen beiden nog onbetaalde rekeningen uitstaande. En Freilich leeft op goede voet met Bart De Wever. Daarom.

Neen, Charles Michel heeft door zijn uitlatingen de kant gekozen van oorlog en vernieling en tegen de meest elementaire basisrechten van de mens. Maar verassend is dat niet, integendeel. Israël is de drijvende kracht achter de oorlog tegen Syrië en onze regering steunt die oorlog al meer dan zeven jaar voluit. Ondanks de zware gevolgen voor ons land. Zie Zaventem en Maalbeek. Om over het droeve lot van de Syriërs maar te zwijgen.

Nog meer dan voor andere problemen en schandalen waar deze regering mee zit zou dit voldoende reden moeten zijn om hem als premier af te zetten. Wie achter die grootschalige diefstal, racisme en oorlog gaat staan waar zionisme voor staat ontbreekt het immers aan elk moreel gezag. En zonder dit kan hij geen premier zijn. Ken Loach toonde vandaag tijdens zijn toespraak voor de ULB wel dit moreel gezag te hebben.

Willy Van Damme

Syrië–Het merkwaardige relaas van Hassan Diab

Dat de massamedia de berichtgeving over Syrië verwarren met pure oorlogspropaganda blijkt nog maar eens uit het relaas van de 11-jarige Hassan Diab uit de stad Douma. Dit kind werd wereldberoemd toen plots op zondag 8 april het bericht in de media verscheen over een gruwelijke aanval met chemische wapens in de Syrische stad Douma. Hassan Diab was daarbij te zien als een van die serie jongens die er natgespoten werden en daarna eventjes mochten puffen. Deze kinderen waren, stelde men, slachtoffers van een aanval met gifgas.

Geen woord

Het was de start van een hevige woordenstrijd en bedreigingen waarbij de westerse massamedia en de regeringen van de EU, essentieel Parijs en Londen, en de VS nog maar eens uithaalden naar de Syrische regering en Rusland. En alhoewel in de kranten her en der woorden als ‘eventueel’ of ‘mogelijks’ voor die aanval werden gebruikt was de teneur essentieel er een van: ‘Het monster van een Assad deed het weer.’

En bewijzen hiervoor waren er snel gevonden. Men had de Wereldgezondheidsorganisatie, de Witte Helmen, volgens sommigen een liefdadigheidsorganisatie, enkele amper of niet gekende ngo’s en dan was er natuurlijk de bewering dat er die nacht boven Douma inderdaad helikopters waren gezien. Wie twijfelde was een samenzweringstheoreticus, een idioot dus of een verdacht sujet.

Zoals vader en dochter Sergey en Julia Skripal plots genezen zijn van een aanval met het zogenaamd ongezien giftige novichok zo ook blijkt Hassan Diab al enkele dagen na die gifgasaanval plots springlevend. Na het Britse Salisbury nog een miraculeuze genezing. Die gifgasaanvallen toch.

Maar al op maandag 9 april betraden leden van de Russische militaire politie de stad en ontdekten reeds snel het bewuste hospitaal, enkele personeelsleden en zelfs een ‘slachtoffer’ van die zogenaamde aanval, de 11-jarige Hassan Diab die ook duidelijk herkenbaar is in het door het Leger van de Islam en de Witte Helmen verspreidde filmpje.

Maar terwijl deze video van het Leger van de Islam overal in onze media voorpaginanieuws was met massa’s kopij – Het Laatste Nieuws had er zelfs twee pagina’s vol schokkende titels voor over – was dit tweede filmpje (1) met daarin een interview over de zaak met de jongen en zijn vader geen nieuws.

Geen enkele Nederlandse of Belgische krant besteden er aandacht aan. Hetzelfde voor zogenaamde kwaliteitsmedia als Le Monde, BBC, Reuters, CNN, AFP, The Washington Post, The New York Times of The Financial Times.

Alleen voor zover geweten drie Britse kranten, The Sun, The Mirror – met een grotendeels gelijkaardig artikel – en The Guardian wisten zijn verhaal te brengen. Waarbij The Guardian dit kort hield en het bedolf onder een berg beweringen die het verhaal van die jihadisten steunden. Aldus de indruk gevend dat het verhaal van Hassan Diab propaganda was en totaal ongeloofwaardig.

Kroongetuige

De ene uitzondering was The Independent waar Robert Fisk (2) de gelegenheid kreeg om samen met andere journalisten het bewuste hospitaal te bezoeken en ieder apart interviews af te nemen. Wel was Hassan Diab op dat ogenblik nog niet ontdekt.

Na enkele gesprekken was het voor Fisk duidelijk dat er nooit een gifgasaanval geweest was. En nochtans kan men Robert Fisk er zeker niet van beschuldigen om sympathiek te staan tegenover de Syrische regering. Integendeel.

Hassan Diab was als we dat filmpje van de Witte Helmen moesten geloven een van de 1000 slachtoffers van die gifgasaanval in Douma. Niks van aan. Deze foto’s die de valsheid van het ganse dossier tonen worden daarom bewust uit de media gehouden. Kindermisbruik heet dat!

Volgens onze media was Hassan Diab het slachtoffer van een gruwelijke aanval met een bizarre mix van chloor en sarin. Het werk van het ‘monster’ Bashar al Assad. Merkwaardig toch hoe die jongen enkele dagen nadien plots gezond blijkt. Maar dit durven onze kranten niet schrijven natuurlijk.

Uiteraard is er geen, absolute zekerheid dat ook dit verhaal van Hassan Diab klopt maar duidelijk is dat dit kind in dit verhaal een kroongetuige is en gezond lijkt en dat de massamedia geen enkele belangstelling hebben voor zijn verhaal. Alleen als het Leger van de Islam hem toont is het voorpaginanieuws.

Het toont nogmaals dat onze klassieke pers geen enkele interesse heeft om serieus te berichten maar gewoon de spreekbuis is van bepaalde westerse belangen die hier salafistische terreurgroepen als het Leger van de Islam met geld en wapens steunen. Wie het verhaal van Hassan Diab wil horen moet bij zogenaamde alternatieve media terecht. Of hoe een wereldoorlog dreigde op basis van een wel heel dubieus verhaal.

Onderzoek OVCW

Ondertussen heeft de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens dit hospitaal bezocht en stalen genomen. Dit bezoek had eigenaardig genoeg veel vertraging. Eerst waren er de bombardementen van Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk waardoor vliegen naar Syrië enkele dagen onmogelijk was.

 

Het bewuste door de Witte Helmen gemaakt filmpje over die vermeende gifgasaanval. Een kritisch en nuchter kijkende burger had toen al gezien dat dit nep was. Maar geen probleem voor de pennenlikkers van de VRT, De Standaard, NRC, NOS en anderen. Hier was voor hen het ‘beest’ Assad aan het werk geweest.

En toen de missie van de OVCW wou beginnen en ter voorbereiding een militaire verkenningsmissie van de VN aan het hospitaal aankwam werd die door een sluipschutter beschoten. Over het wie, wat en waarom is het raden en dat zal vermoedelijk zo blijven. Feit is dat de missie dan dagenlang heeft moeten wachten op toelating van die militaire verkenningsmissie van de VN om Douma te mogen bezoeken.

Pas vrijdag kon de groep experten van de OVCW er dan stalen nemen maar bezocht daarbij alleen het bewuste hospitaal. Tot ongenoegen van Rusland die een uitgebreider onderzoek vroegen. Wat nu door de OVCW wordt overwogen. Zo is er de vraag waarom men niet zocht naar zogenaamde gewonden en de doden. De leider van de Witte Helmen, had hen nochtans de vermeende begraafplaats aangeduid. Een bizar onderzoek dus.

Maar dit uitstel gaf de VS en haar twee bondgenoten de gelegenheid om het verhaal te verspreiden dat Rusland en Syrië verantwoordelijk waren voor het uitstel en de site aan het opkuisen waren om alle sporen uit te wissen. Wat met sarin of een ander zenuwgas feitelijk een onbegonnen zaak is. (3) (4)

Geheim onderzoek

Vraag is wat het onderzoek gaat opleveren. Het probleem is dat de rapporten van de OVCW nooit publiek worden gemaakt en alleen aan de landen die lid zijn worden gegeven. Waardoor een onafhankelijk openbaar onderzoek naar de feiten in wezen onmogelijk wordt gemaakt en de manipulaties erg simpel worden.

Het dossier van de vermeende gifgasaanval in Douma dreigt de geloofwaardigheid van de OVCW geheel te ondermijnen. En dat kreeg al voorheen een flinke knauw met hun dossier over de gifgasaanval in Khan Sheikhoun van nu een jaar geleden.

Bij het onderzoek in 2013 naar de serie verhalen over Syrische gifgasaanvallen verliep het onderzoek van de missie van de Zweed Ake Sellström openbaar en kon iedereen zien wat er exact gevonden was. Met nadien een op televisie uitgezonden persconferentie van Ake Sellström zelf die op alle vragen een antwoord gaf. En alles staat nog steeds online. Nu krijgen we alleen een vaag kort persbericht en dus geen transparantie.

De werkwijze van Sellström toonde voor de kritische waarnemer die de moeite nam om alles te bestuderen dat het praktisch zeker die jihadisten waren die in twee gevallen sarin hadden gebruikt. Die openheid en kans tot discussie zal er (bewust?) in het geval van Douma niet bij zijn. En dat is juist wat de VS graag ziet. Ze kan dan via anonieme bronnen blijven mist spuiten en desnoods continu zware beschuldigingen maken.

In Syrië zelf gaan de gevechten intussen verder. Na de bevrijding van het gebied rond de stad Dumayr en het nabije gebergte van Oost-Qalamoen is nu de strijd volop bezig voor de verovering van het gebied rond het vroegere Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmoek in het zuiden van de hoofdstad Damascus. Na het verdrijven van allerlei aan al Qaeda gelieerde terreurgroepen blijft er daar alleen nog ISIS over. De val hiervan kan elk ogenblik gebeuren.

Willy Van Damme

1) RT News, 20 april 2018, RT visits hospital seen in Douma ‘chemical attack’ video, talks to boy from footage. https://www.rt.com/news/424694-douma-boy-video-attack/

2) The Independent, 17 april 2018, Robert Fisk, The search for the truth in de rubble of Douma – And one’s doctors doubt of the chemical attack’. https://www.independent.co.uk/voices/syria-chemical-attack-gas-douma-robert-fisk-ghouta-damascus-a8307726.html/

3) The Washington Post, Louisa Loveluck, 20 april 2018,’Chemical weapons coverup suspected in Syria as inspectors remain blocked’. https://www.washingtonpost.com/world/chemical-weapons-coverup-suspected-in-syria-as-inspectors-remain-blocked/2018/04/20/1ca0f164-440a-11e8-b2dc-b0a403e4720a_story.html?utm_term=.f69a0a03cca4

Een mooi staaltje van desinformatie waarvoor deze krant bekend is. The Washington Post is tegenwoordig eigendom van Jeff Bezos, de man van Amazon. Deze groep heeft een contract met de verzamelde Amerikaanse veiligheidsdiensten ter waarde van 600 miljoen dollar voor werken rond hun informatietechnologie. Of hoe beiden op meer dan een vlak mooi samenwerken.

4) Een interessant verslag is dat van de Amerikaanse journalist Pearson Sharp van One American News Network: http://www.oann.com/watch-pearson-sharp-refutes-msm-reports-of-chemical-weapons-attack-in-douma/

Syrië en Frankrijk–Het begrip van de EU

Wie wat van nabij het optreden van de EU in de zaak van de vermeende gifgasaanval in de Syrische stad Douma bekeek zal onmiddellijk het verschil in houding van de verschillende lidstaten hebben opgemerkt. Het was in wezen Frankrijk versus de andere landen in de EU. Toch als we het Verenigd Koninkrijk er buiten houden.

Geen steun

Uiteindelijk was het alleen Frankrijk dat aanviel en geen enkele Europese staat die stelde eventueel te zullen meedoen. Frankrijk werkte onder de klassieke Angelsaksische paraplu als een soort aanhangwagen van Washington en Londen. In 2003 met de Amerikaanse invasie van Irak was dat totaal anders. Maar sinds de komst van de pro-Amerikaanse Nicolas Sarkozy heeft Parijs diplomatiek zijn bakens geheel verzet. Het is Washington calling.

Alleen Duitsland liet zich over het Franse optreden ietwat goedkeurend uit maar deed niet mee terwijl Italië voluit stelde tegen bombardementen te zijn en zo Frankrijk desavoueerde. Zelfs het normaal altijd erg pro-Amerikaanse Nederland zei nee. Men wou er niets mee te maken hebben. Het ongenoegen binnen de EU over het zeer onbesuisde Franse optreden is duidelijk heel groot.

Het is zo groot dat men het zelfs openlijk laat tonen. Uiteraard in diplomatieke taal eigen aan de internationale politiek en de interne werking van de EU. Men hangt niet te openlijk de vuile was zomaar buiten. En in plaats van te willen meedoen aan die bombardementen, solidariteit te tonen of hen voluit te steunen klonk bij de EU nu heel zwakjes het woord ‘begrip’.

Emmanuel Macron was binnen de EU cavalier seul wat betreft Syrië en speelde loopjongen voor de Amerikaanse en Israëlische belangen.

Minder kan men binnen de EU het tegenover een lidstaat niet stellen zonder de ruzies binnenkamers bloot te leggen. En dat is ook begrijpelijk want over de interne keuken zwijgt men zelfs al ziet elke diplomaat of serieus waarnemer dit onmiddellijk. Maar het verbergt als steeds naar de bevolking toe de ruzies over de kwestie. Wat ook de bedoeling is.

Assad buiten

Emmanuel Macron die deze week in het Europees parlement in Straatsburg opriep tot een sterkere EU stond ondanks het applaus op vele banken geïsoleerd. Zelfs nieuwe sancties tegen Syrië of Rusland kwamen er niet. Integendeel men riep op tot een politieke oplossing, vredesonderhandelingen en dies meer. De bijna zeven jaar volgehouden kreet ‘Assad buiten’ hoorde je voor zover geweten nergens nog.

Maar het ongenoegen bij de Europese partners over Frankrijk is ook begrijpelijk natuurlijk. Zonder bewijzen te hebben, zijn parlement te raadplegen en publiek overleg met de Europese partners dreigde die een derde wereldoorlog te ontketenen. Je reinste waanzin.

Waarbij het ook duidelijk is dat Macron in deze kwestie nog erger dan de VS de oorlogsstoker is, het haantje de voorste. Zijn reactie op de kritiek in het Europees parlement over zijn optreden toonde Macron wat hij is: een koleriek man die geen tegenspraak lijkt te dulden.

En dus kreeg Frankrijk binnen de EU diplomatiek lik op stuk. Het verklaart waarschijnlijk waarom Macron al onmiddellijk na die bombardementen opriep tot onderhandelingen en het ‘Assad buiten’ eveneens wegliet. Goed wetend dat men in de EU niet kon lachen met deze agressieveling.

François Fillon

Het begint nu stilaan ook duidelijk te worden waarom de Franse presidentskandidaat François Fillon bij de vorige presidentsverkiezingen op grove wijze werd uitgeschakeld via een stokoud schandaaldossier dat iemand plots uit zijn schuif haalde.

Met de pers die er wekenlang heel veel heibel over maakte – Waarom? – tot hij zich terugtrok uit de verkiezingen. Waarna het ‘schandaal’ als sneeuw voor de zon plots verdween. De man wou een ander buitenlands beleid van meer samenwerking met Rusland en dat wilden sommigen blijkbaar verhinderen.

Het is onder meer met dit dossier rond Syrië duidelijk dat die zogenaamde Franse-Duitse as die de EU moet vooruit stuwen alleen bestaat als een illusie. Het is een fata morgana, een droom.

De eigen voeten

De EU heeft zich de voorbije jaren met haar buitenlands beleid herhaaldelijk in de eigen voeten geschoten. Het is pure waanzin gebleken die de EU veel meer kwaad dan goed heeft gedaan. De schade door deze politiek is enorm en resulteerde alleen maar in een toegenomen spanning intern in de EU en met de buitenwereld.

Vooreerst moest men hoogstnodig met behulp van fascistische knokploegen in Oekraïne een staatsgreep plegen. Waarna Rusland om zijn zuidelijke vloot veilig te stellen niet veel meer kon doen dan met steun van de lokale economisch achtergestelde bevolking de Krim terug bij Rusland te voegen.

Hetzelfde in Libië waar men hoogstnodig Moeammar Kadhaffi liet vermoorden en het land in chaos deed storten. Met als gevolg een natie in vrije val, gruwelijke schendingen van de mensenrechten en een ongecontroleerde massale stroom van economische migranten naar de EU.

En dan is er de steun aan de aspiraties van allerlei nationalistische partijen bij de Koerden. Met een bijna burgeroorlog in Irak en Turkije tot gevolg en sterk gestegen spanningen in Syrië en ook zelfs in Iran.

Vlak voor hij Syrië liet bombarderen had Emmanuel Macron nog een overleg in Parijs met de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman. Emmanuel Macron had het bij zijn verdediging van die bombardementen over het respect voor het internationaal recht. Ook als hij wapens levert voor de Saoedische oorlog tegen Jemen en de miljoenen kinderen daar?

Maar het ergste is zeker het beleid ten aanzien van Syrië. Op het ogenblik dat het gevaar voor terreuraanslagen door jihadisten in Europa duidelijk was besliste de EU in 2013 om toe te laten dat men aan diezelfde jihadisten wapens mocht leveren. Het is de grootst mogelijke waanzin denkbaar en bovendien ook een oorlogsmisdaad. Hoe durven die heren en dames zich nog aan het publiek tonen?

In plaats van imperialistje te spelen onder de Amerikaanse paraplu moet de EU zorgen voor het welzijn van haar burgers. Dat is haar taak. Een lidstaat die zonder bewijs en totaal roekeloos een wereldoorlog dreigt te ontketenen hoort daar zeker niet bij. Men kan kritiek hebben op de Poolse regering maar dit is heel veel erger.

Destructieve politiek

De EU moet niet meedoen aan economische sancties tegen allerlei handelspartners maar integendeel de handel bevorderen en de culturele samenwerking vergroten. Dat levert extra werkgelegenheid op en meer welvaart voor Jan en Miet Modaal. Sancties zijn destructief.

En zeker, Rusland is het paradijs niet en er gebeuren dingen die voor een normale burger onaanvaardbaar zijn. Maar als Emmanuel Macron jihadisten kan steunen en de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman ontvangen zonder kritiek te uiten en met sancties te dreigen dan kan men ook Assad verwelkomen.

Die vecht tenminste tegen de salafistische terreur. Frankrijk onder Sarkozy, Hollande en Macron steunen die al jaren. Wie is dan de grootste schender van de mensenrechten en het internationaal recht? Toch zeker Frankrijk met Macron, samen met de Londense en Amerikaanse vrienden.

Willy Van Damme

Nepnieuws explosie

Besprekingen

Dit weekend het boek uitgelezen.
Alle opstellen heel interessant en goed geschreven, het één al wat vlotter dan het ander. Dat de meeste traditionele pers te omschrijven valt als regime pers, moet velen al zijn opgevallen. Wat mij ontgaan was is waarom de traditionele pers de ogen sluit als het gaat om het beteugelen van sociale media.

Oogluikend censuur toestaan om zelf het hoofd boven water te houden. Uiteindelijk schetst het boek een ontnuchterend beeld van de traditionele pers. Journalisten die op de loonlijst staan van NAVO, CIA, edm. Ik vraag mij af of het ooit beter is geweest? Dat betwijfel ik. Daardoor stemt het mij heel pessimistisch.

De redacteurs hadden meer hun best moeten doen. In één opstel wordt Bellingcat onterecht aangeprezen als een fact checker, terwijl in een ander opstel Bellingcat terecht wordt aangewezen als verspreider van NAVO desinformatie, nepnieuws dus.
In feite zou dit verplichte literatuur moeten zijn voor alle journalisten, en de consument van krant of tv.
Aanrader !!

Peter

Het stuk waarin men de Amerikaanse onderzoeksgroep Bellingcat ophemelt is van de hand van een zekere Marcel van den Berg. De wat vreemde figuur in dit boek.

Willy Van Damme

Een serieuze bespreking van het boek kan je ook hier vinden: http://verenoflood.nu/recensie-nepnieuwsexplosie/

Verder zijn er twee ‘verslagen’ of beter moddergegooi van die bijeenkomst waar men het boek presenteerde:

https://www.villamedia.nl/artikel/koster-vrienden-nepnieuwsbestrijders-verdrinken-in-eigen-complotten en http://politiek.tpo.nl/column/aalberts-op-zondag-nepnieuws-klagers-geldt-alleen-eigen-individuele-waarheid/

Vulgariteiten van figuren die niets eens weten waarover ze schrijven. Het verhaal in een van de verslagen over de in Libië vermoorde persfotograaf Jeroen Oerlemans betreft een aantal eigenaardigheden rond deze figuur.

Die werd op zeker ogenblik in Syrië ontvoerd door een groep waarvan ook de van de lijst geschrapte Britse dokter Shajul Islam deel uitmaakte. Dat is de man die vanuit het door al Qaeda bezette Khan Sheikhoun ons in april 2017 liet weten dat die Syrische regering nog maar eens sarin had gebruikt.

Shajul Islam werd op de luchthaven van Heathrow gearresteerd maar kon nadien vrijkomen doordat Jeroen Oerlemans niet ging getuigen. Wat hij eerder beloofde te doen. Nadien hebben beiden in de media elkaar zitten ophemelen. De bevrijding van Oerlemans toen is nog steeds een mysterie. En Shajul Islam trok nadien terug naar zijn geliefde jihadistan.

Bij diens Amsterdamse begrafenis werden er stiekem maar amateuristisch beelden genomen en er bleek daar voor veel rouw of tranen geen tijd. Wel was er soms relatief veel gelach. Waarop ik die avond de vraag stelde wat hier aan de hand was. Maar voor sommigen is het stellen van vragen een doodzonde natuurlijk.

Willy Van Damme

Amerikaans worstelen Syrische stijl

Na de uitlatingen van de voorbije dagen over Syrië van zowel de Franse president Emmanuel Macron als zijn Amerikaanse ambtgenoot Donald Trump kon een reactie van beiden nog moeilijk uitblijven. Zij hadden hun nek immers zo ver uitgestoken dat ze wel iets moesten doen wilden ze geen enorm gezichtsverlies lijden. En dus kwam er een bombardement.

Stoer doen

Dit werd duidelijk met Rusland en zo met haar bondgenoten in Damascus en Teheran afgesproken. Want als men praat met de Russen dan praat men op zijn minst indirect met die twee partners van Rusland en zelfs met Hezbollah uit Libanon. De kwestie was iets te doen zonder dat men de boel laat ontploffen richting derde wereldoorlog.

En die onderhandelingen hebben blijkbaar toch wat geduurd voor er een overeenkomst was over de doelwitten. Hoeft het dan te verbazen dat er volgens de recentste berichten in Syrië onder burgers drie en bij de militairen zes gewonden vielen. Het was dus een vorm van Amerikaans worstelen, brullen en doen alsof men zeer gevaarlijk is en de tegenstrever doodsbang wegloopt.

Volgens persbureau AFP omschreef men bij die jihadisten die bombardementen van de VS, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk als een farce. Er vielen zelfs amper gewonden.

Maar die tegenstrever speelde niet mee en deze ochtend werden er op de Syrische televisie beelden getoond van president Bashar al Assad die als gewoon naar zijn werk ging in het presidentieel paleis. Of de beelden dateren van vandaag weten we natuurlijk niet maar ze tonen de attitude in Damascus.

De voorbije nacht vuurden de Fransen, Britten en de VS raketten af op drie doelwitten alhoewel er volgens sommige berichten ook een vierde geviseerd was, namelijk de luchtmachtbasis van Dumayr, gelegen ten noordoosten van de hoofdstad, vanwaar de vliegtuigen en helikopters blijkbaar opstegen die Douma de voorbije week aanvielen.

Opslagplaatsen?

Volgens enkele Syrische media zouden er hier 12 raketten zijn op afgevuurd maar werden ze allemaal neergehaald. De VS en haar bondgenoten maakten wel geen gewag van Dumayr als een doelwit. Omdat die aanval geheel mislukte? De andere doelwitten waren een wetenschappelijk onderzoekscentrum in het westen van de hoofdstad en twee zogenaamde opslagplaatsen voor chemische wapens nabij de stad Homs.

Vooral dat laatste is raar want tot heden heeft niemand het al gehad over die sites. Men had in het verleden er mensen van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) kunnen heen sturen maar men opperde zelfs niet eens de vraag.

Wat de beweringen van de VS en haar bondgenoten hierover erg twijfelachtig maken. Verder was dat onderzoekscentrum in het verleden al bezocht. Zonder echter iets illegaals  te vinden.

Militair van generlei waarde

Volgens de Russen en de Syriërs werden er in totaal 103 raketten afgevuurd waarbij Rusland stelde dat er daarvan 71 door het Syrische afweergeschut werden neergehaald. Volgens de Syrische regering waren er dat 93. Later stelde het Syrisch leger dit deels bij en sprak men over 110 afgevuurde raketten.

Opvallend is natuurlijk dat geen enkel vliegtuig het Syrische luchtruim heeft betreden. Ook Israël bij haar luchtaanval van de voorbije maandag niet. Syrië beschikt over het verouderde Russische S-300 luchtafweersysteem maar dat boezemt blijkbaar al voldoende schrik in.

Om een geest van verzet te tonen toonde men deze ochtend op de Syrische televisie beelden van een president die naar werk op het presidentieel paleis trok. Op vele plaatsen waren er ook steunbetogingen.

Waarbij men dient te beseffen dat de Russische luchtverdediging aan de Syrische kust, heel opvallend, niet in actie kwam. Bijna zeker in afspraak met Washington. En deze verdedigingslinie met onder meer de moderne S-400 en een serie andere systemen wordt bij Amerikaanse militairen omschreven als zeer solide.

Het is dus gebleven bij puur spierballengerol en gebrul zonder enig serieus effect. Militair stelde het niets voor. Volgens een bericht van het Franse staatspersbureau AFP zouden de salafistische groepen in Syrië over deze aanval dan ook ontevreden zijn. AFP gebruikte hierbij het woord ‘farce’.

Opvallend is ook dat Frankrijk enkele uren nadat het Syrië aanviel voorstelde om de vredesbesprekingen rond het land te hervatten. Of dat enige kans maakt is wel heel twijfelachtig. Vooreerst is het de vraag wat er moet gebeuren met Assad. Gaan de Fransen nu Bashar al Assad aanvaarden als presidentskandidaat? Wel wetend dat er feitelijk geen alternatief is.

En dan is het te zien of Rusland, Iran en Syrië nog wel willen ingaan op dit Franse voorstel voor gesprekken die tot heden geen enkel resultaat opleverden. Ook hebben de Russen hun eigen vredesonderhandelingen en is het salafistisch verzet gewoon ten dode opgeschreven.

Wel is er vandaag een nieuwe zitting van de VN-Veiligheidsraad waar men als naar gewoonte zich zal beperken tot scheldpartijen. De Amerikanen gaan zeker niet toegeven dat ze door het internationaal recht met voeten te treden een oorlogsmisdaad begingen. Internationaal recht is hen nu eenmaal vreemd.

Bewijzen

Ondertussen beweren Frankrijk en de VS ‘bewijzen’ te hebben voor de betrokkenheid van de Syrische regering bij die vermeende gifgasaanval. En dat is vooral zo te horen de zogenaamde aanwezigheid die nacht van zaterdag op zondag van twee legerhelikopters boven het gebied. Geen verrassing natuurlijk daar er toen zwaar gevochten werd tussen het Syrische leger en het Leger van de Islam.

Tot heden heeft echter nog niemand een van de tientalen doden en honderden gewonden gevonden. Het Laatste Nieuws en sommige verhalen van die terreurgroepen hadden het over 150 doden en meer dan 1000 gewonden. Ook getuigen zijn nog niet ontdekt. Moskou stelde wel iemand bij naam ontdekt te hebben die de scene in dat hospitaal daar meemaakte. Volgens diens verhaal was er geen sprake van een gifgasaanval.

Ook is ondertussen een missie van de OVCW in Damascus toegekomen en naar Douma vertrokken voor onderzoek. Vraag is of de OVCW na haar dubieus rapport over die eerdere aanval in Khan Sheikhoun van april vorig jaar ditmaal beter en professioneler werk zal leveren.

De gevechten in Douma speelden zich die nacht af in de velden ten zuiden, westen en oosten rondom de stad. Waarom dan chloorgas gebruiken in het stadscentrum? Dat is militair toch zinloos. Bij die nachtaanval brak het leger echter door de verdedigingslinies van het Leger van de Islam. En blijkbaar had men door een gebrek aan mankracht geen verdere verdedigingslinies meer en lag de weg naar de overwinning open.

De OVCW beweerde toen dat er sarin was gebruikt maar baseerde zich hiervoor exclusief op beweringen en materiaal komende van al Qaeda die Khan Sheikhoun toen bezetten. Het is een werkmethode die haaks staat op wat een professioneel forensisch onderzoek hoort te zijn. Men fungeerde hier gewoon als de woordvoerder van al Qaeda!

Men kan er wel zeker van zijn dat Londen, Parijs en Washington er alles zullen aan doen om een voor hen positief rapport te bekomen. Wordt er niets gevonden dan is dat een ramp voor Trump, May en Macron. Hetzelfde voor Rusland dat hier numeriek echter zwakker staat. Verwacht dus nog veel heibel rond die missie en haar rapport.

Chloorgas als wapen

Verder klinkt het ganse verhaal over een gifgasaanval bij Douma zeer ongeloofwaardig. Vooreerst speelden de gevechten zich in die nacht van zaterdag op zondag af aan de rand van de stad, in velden een paar kilometer buiten het centrum zelf. Als men de vijand met chemische wapens wil verslaan dan worden die daar gebruikt, niet in een of andere crèche of hospitaal kilometers verder.

En dan is er nog het eigenaardige detail van het vanuit het Verenigd Koninkrijk werkende Observatorium voor de Mensenrechten, een onder de Syrische Moslimbroeders werkende club. Deze rapporteerde toen in detail van de gevechten die nacht van zaterdag op zondag rond Douma o.m. over gewonden en bombardementen.

Over een gifgasaanval bij dit Observatorium echter geen woord. En terwijl dit normaal steeds de bron bij uitstek is van de Westerse massamedia nu geen woord hierover in de kranten en bij persbureaus zoals Reuters en AFP. Of hoe ook hier de klassieke pers selectief is in het kiezen van haar bronnen. Alleen die welke in het plaatje passen zal men citeren.

Bovendien stelt zich de vraag waarom men chloor zou gebruiken. Reeds in de eerste wereldoorlog stopten de Duitsers al snel met het gebruiken van chloor omdat het amper effectief was en schakelde men over op het wel echt dodelijke mosterdgas. Om effect te hebben moet men ook grote hoeveelheden chloor gebruiken en hier sprake men over een bom.

Waar zijn de tientallen doden en honderden gewonden van die aanval met chemische wapens?

Maar men heeft het over ergens tussen de 40 en 150 doden en meer dan duizend gewonden en dus kan het gebruik van chloorgas bijna uitgesloten worden en moet er sprake zijn van een zenuwgas als sarin. Maar daar lijkt het afgaande op de beelden van die vermeende aanval niet op. Men spoot hen af met water en liet ze eens puffen, dat was het. Sarin? Kom nou, dat is goed voor Allo, Allo of Monty Python.

Het speciale aan sarin is dat men nog heel lang nadien afbraakstoffen eigen aan sarin kan terugvinden. Maar wie goed de beelden van het Leger van de Islam over die zogenaamde gifgasaanval bekijkt ziet niet direct symptomen eigen aan sarin. Maar het onderzoek moet hier zeker duidelijkheid scheppen. Maar de essentiële vraag is waar die tientallen doden en honderden gewonden gebleven zijn.

Gevolgen

Wel hebben de recente militaire gebeurtenissen rond Syrië mogelijks wel een serieuze impact op het verder verloop van de gevechten. Vanaf heden hoeft al Qaeda of een andere salafistische terreurgroep alleen nog maar een filmpje te maken met vermeende slachtoffers vooral dan kleine kinderen. Ze kan dan het schieten grotendeels achterwege laten. Het schieten doen dan de Fransen, Britten en Amerikanen.

Een ander probleem is Turkije dat in een alliantie met Rusland en Iran zit en gelijktijdig lid is van de NAVO. President Recep Erdogan worstelt met twee grote kwesties. Vooreerst is er het probleem van Koerdische nationalistische groepen zoals de PKK en langs de andere kant steunt hij voluit de verspreiding van het salafisme, de politieke islam. Zijn AKP partij is nu eenmaal de Turkse tak van de Moslimbroeders.

Vandaar dat hij nu de Amerikaanse agressie toejuichte want die bombardementen zijn hoe dan ook een goede zaak voor die salafistische terreurgroepen. Maar aangezien het Westen die nationalistische Koerdische groepen voluit steunt, tot en met wapens, zoekt hij hulp bij Rusland om de eenheid van zijn land te bewaren.

In Syrië zal men Rusland daar wel voor gewaarschuwd hebben en de Russen zijn niet dom en beseffen dat maar al te goed. Maar Rusland wil de Syrische knoeiboel met zo weinig bloedvergieten en geld mogelijk oplossen en kan dus Erdogan wel gebruiken om die van Turks geld levende terreurgroepen in het noorden onder controle te houden.

Maar wat op relatief korte termijn. Gaat Turkije zich zomaar uit Syrië terugtrekken zonder iets in ruil te krijgen? Zal zij een bijrol opeisen voor bendes als Ahrar al Sham en Nour Din al Zinki, groepen met een gruwelijk palmares.

Maar Turkije los weken van de NAVO is voor Poetin natuurlijk een zeer aanlokkelijke zaak. De zaak is echter dat Turkije in het verleden salafistische terreurgroepen in Tsjetsjenië steunde en dat is Poetin zeker niet vergeten. Poetin lust de Moslimbroeders niet.

Erdogan steunde ook voluit ISIS en in China diezelfde terreurgroepen bij de Oeigoeren in China. Wat men in China evenmin is vergeten. Het is dus een erg delicate zaak voor zowel Poetin, Erdogan, Iran en Syrië en in de verte de stille maar belangrijke partner China. En in wezen staat Erdogan hier geïsoleerd.  

Verder hebben de aanvallen van deze nacht het totale misprijzen van die regeringen getoond voor de democratie. Men valt zonder toestemming van de Veiligheidsraad een land aan wat kan leiden tot een derde wereldoorlog en men weigert gewoon de parlementen om toestemming te vragen. Men snoert hen gewoon de mond.

Verder valt het op dat ondanks de gigantische propaganda in de media de overgrote meerderheid van de bevolking in die landen tegen deze aanval op Syrië is. Een oorlogsmisdaad en daar kan men zelfs niet over twijfelen, ook al vielen er dan naar verluidt maar iets van een negen gewonden.

Willy Van Damme

Propagandaoorlog rond Syrië

Een mix van onkunde, zware manipulaties en zelfs leugens, zo kan men de inhoud van de traditionele massamedia omschrijven wanneer ze de explosieve toestand rond Syrië op dit ogenblik bespreken. Qua totale onkunde scoorde zeker De Morgen de hoogste toppen. goed voor een Nobelprijs voor de nepjournalistiek.

De Morgen

Zo schreef De Morgen gisteren woensdag 11 april in: ‘Syrische crisis houdt Trump in Washington’ van Remy Amkreutz en Pieter Gordts. Daarin schreven dat komische duo: “Verschillende ngo’s maakten zaterdagavond melding van een mogelijke gifgasaanval in Douma, de laatste stad in het Syrische Oost-Ghouta die nog in handen van de rebellen is”.

Nou, het Leger van de Islam (Jaysh al Islam) tekende de overgave van de stad zondagvoormiddag – enkele luttele uren na die vermeende gifgasaanval – en reeds op maandag betraden leden van de Russische militaire politie die stad. Deze overgavet werd al zondagmiddag in Syrië wereldkundig gemaakt en stond rond 16.00 die namiddag onder meer bij het persagentschap Reuters te lezen.

En op maandag begon de verhuis van de ongeveer 15.000 leden en aanhangers van die salafistische terreurgroep. Waarna maandagmiddag de eerste leden van de Russische militaire politie en de Syrische Rode Halve Maan het gebied betraden op zoek o.m. naar de vermeende 150 doden en meer dan 1000 gewonden van die aanval ongeveer een dag voordien.

Waar zijn de duizend en meer gewonden en 150 doden van die vermeende gifgasaanval in de stad Douma? Die blijken zo te zien verdwenen. Het verhaal was afkomstig van de Witte Helmen, een door mensen van de Britse geheime dienst MI6 opgerichte en door het Westen waaronder ook Nederland gefinancierde jihadistenorganisatie. Deze lokte ons richting een derde wereldoorlog en kreeg van de stad Ieper vorig jaar nota bene een vredesprijs. Een wel heel grote schande.

Maar Remy Amkreutz en Pieter Gordts zijn duidelijk topjournalisten en zagen Douma opnieuw al in handen van het Leger van de Islam. Geen verbazing natuurlijk dat die krant, zoals ook De Standaard natuurlijk en praktisch alle andere Westerse massamedia, geen melding maakten van het verhaal van Rusland, de Syrische Rode Halve Maan en ook de in Damascus werkende VN-organisaties dat er tot heden geen spoor gevonden is van dit massaal aantal slachtoffers.

De OVCW

Ook The Financial Times deed vandaag donderdag 12 april eveneens flink mee aan die propagandaoorlog. Zo schreef de vermeende Londense kwaliteitskrant in: “Experts say gas attack proof will take weeks” (Specialisten zeggen dat het weken duurt voor er bewijzen zijn over die gasaanval) van David Bond en Rebecca Collard.

Zo schreven ze:

“But is was not clear if the mission (van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens, nvdr.) had been granted access to the site of the alleged attack.” (“Maar het was niet duidelijk of die missie (van de OVCW, nvdr.) toegang heeft gekregen tot die plek waar die vermeende aanval plaats had” )

Dat het Syrië en Rusland zelf zijn die aandrongen op een bezoek en onderzoek door de OVCW vermelden ze niet. Ze weten dat ongetwijfeld nochtans heel goed. Zoals Rusland en de Syrische regering reeds herhaaldelijk stelden de OVCW alle bijstand te zullen verlenen die nodig is.

Rusland en Syrië vroegen de OVCW om in Syrië onderzoek te doen naar die aanval met chemische wapens, de VS en de rest van het Westen hadden geen interesse. Wat er op wijst dat deze wisten dat het verhaal over die gifgasaanval allemaal nep was. De OVCW kan nu het bewijs leveren toch professioneel te werken en geen politiek instrument van de VS te zijn. 

Wat de krant ook niet vermelde is dat de VS en haar oorlogspartners in de VN-Veiligheidsraad hun veto stelden tegen een onderzoek door die OVCW. Gelukkig heeft de OVCW geen toestemming van de VN nodig om hier in actie te treden. En uiteraard zweeg de krant eveneens geheel over het verhaal dat er van dat massaal aantal slachtoffers tot vandaag niets is gevonden.

Excuses gezocht

Men is zich trouwens duidelijk al aan het voorbereiden op het feit dat er in Douma geen sporen zijn van die zogenaamde grootschalige gifgasaanval. Zo schrijven Bond en Collard in datzelfde artikel in The Financial Times:

“Journalists have struggled to contact people in Douma and some Syrian activists have accused the government of cutting communication lines. When phones and internet did work again it was difficult to reach anyone in the area who said they saw the attack.

Doctors and rescue workers, who usually speak after such attacks in Syria, were unavailable. Ahmad Tarakji, president of (the) Syrian American Medical Society (de enige organisatie die het verhaal van die gifgasaanval binnen de minuut bijna bevestigden, nvdr.), a charity that supports doctors in Syria, said that might be because people knew government forces would soon enter Douma, the last rebel holdout near the capital.”

“Journalisten hebben het moeilijk om mensen in Douma te contacteren en sommige Syrische activisten beschuldigden er de regering van het verbreken van de communicatieverbindingen. Wanneer telefoon en internet terug werkten was het moeilijk om iemand in dat gebied te vinden die verklaarden dat zij die aanval hadden gezien.

Dokters en hulpverleners die in Syrië na zo’n aanval gewoonlijk met de pers spreken waren niet beschikbaar. Ahmad Tarakji president van (de) Syrisch-Amerikaanse Medische Vereniging, een liefdadigheidsinstelling die dokters in Syrië steunt, stelde dat dit zou kunnen zijn omdat mensen weten dat regeringstroepen binnenkort Douma, de laatste plek waar de rebellen standhouden, kunnen betreden.”

Men is de excuses dus al aan het voorbereiden. Rusland en Syrië vernielden alle sporen en niemand durft nog te getuigen. Waarbij men ongetwijfeld zal stellen dat veel van de getuigen gevlucht zijn of gedood om hen zo het zwijgen op te leggen. Alsof die meer dan duizend gewonden en doden plots verdwenen zijn. En alsof er ook niet zoiets bestaat als grond- en omgevingsstalen.

De oorlogsstokers

Het is dus duidelijk dat de VS en haar vazalstaten in opdracht van Israël geen interesse hebben in de feiten maar gewoon Syrië willen aanvallen. Dat ze daarmee een derde wereldoorlog riskeren is voor sommigen onder hen zelfs van geen tel.

Ook niet voor kranten als de Morgen, De Standaard, NRC, en The Financial Times. Leve de oorlog opperen de pennenlikkers van deze wereld die schaamteloos de propaganda van het Leger van de Islam overnemen. Vorig jaar was er in De Balie in Amsterdam een debat over de kwestie of de media ons naar de oorlog leiden. Het antwoord van het panel was ja. (1) En wat we nu meemaken bewijst dat voor de volle 100%.

Het is vandaag feest in Douma, Oost-Ghouta en Damascus. De oorlogsdreiging is voorbij en het gebied werd bevrijd van die roversbendes en specialisten koppensnellen. Eindelijk is na de Russische militaire politie nu ook het leger de stad binnengetrokken.

Ondertussen loopt de spanning op maar zie je wel hier en daar enkele sprankeltjes hoop waar mensen pogen af te remmen. De voornaamste is hier die van generaal James Mattis, de Amerikaanse minister van Defensie. Een op dit vlak vaste waarde.

Die opperde gisteren dat men nog steeds zoekt naar wat er juist gebeurde. En dan was er, verbazingwekkend, Theresa May de Britse premier die woensdagochtend stelde dat ze meer bewijs wil zien voor men kan optreden.

Maar geen zorg, tegen de namiddag wist ze al beter en klonk ze plots anders. De druk op bepaalde dwarsliggers om toch oorlog te voeren is dan ook enorm. Men heeft na de val van Oost-Ghouta de oorlog om Syrië definitief verloren en dus zint men op bloedige weerwraak. Wie tegenspartelt duwt men in de hoek en dreigt men af. En men heeft steeds middelen om dat te doen. Wie een hond wil slaan zal nu eenmaal steeds een stok vinden.

Vermoedelijk zal het Amerikaanse antwoord echter als het komt bestaan uit aanvallen met een serie raketten. Met vliegtuigen het Syrische luchtruim betreden is immers riskant. Bij een vorige Israëlische aanval haalde Syrië een F16 neer en beschadigde men een tweede.

De aanval op maandag van Israël op Syrië gebeurde wel met vliegtuigen, naar verluidt de F15. Maar ditmaal bleven de Israëlische vliegtuigen daarom netjes boven Libanon – Een land dat van het Westen geen echt afweergeschut of degelijke luchtmacht mag hebben – vanwaar men dan maar kruisraketten afvuurde waarvan trouwens het merendeel werd onderschept.

Amerikaans worstelen

Ook voert men in het geheim ongetwijfeld met Rusland gesprekken over wat wel kan en niet kan zonder dat de Russen de voor de Syrische kust opererende Amerikaanse schepen doen zinken en de derde wereldoorlog start. Dit werd vandaag donderdag trouwens plots ook openbaar gemaakt.

Eventueel praat men stiekem zelfs met de Syrische regering. Niets mag een goede waarnemer verbazen. Zeker is dat velen bij de elite in de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk wel bang zijn om de zaak geheel uit de hand te laten lopen.

Mohamad Alloesh, topman van het verslagen Leger van de Islam, hem rest alleen nog Saoedisch ballingschap bij zijn oom de salafistische predikant. In de provincie Idlib is na Turkije nu ook al Qaeda met de jacht begonnen op naar daar gevluchte leden van het Leger van de Islam. Veel zullen we over de familie Alloesh en hun huurlingenleger na deze week niet meer horen. Zou men hem niet beter voor een Syrische rechtbank sleuren en levenslang hard labeur bezorgen. En wat met de Witte Helmen?

Zo stelde Emmanuel Macron, de Franse president, gisteren dat men zich voor de aanval(len) zou beperken tot de Syrische opslagplaatsen voor chemische wapens. Maar die zijn er voor zover geweten niet eens. Niemand heeft ze ook al aangeduid, laat staan dat er bewijs voor is. Het wordt heel vermoedelijk dus een show met veel gebrul en spierballengerol.

Zoiets als het Amerikaans worstelen dus. Voldoende om te imponeren en de buitenwereld een zoveelste illusie voor te schotelen. Maar onze media zullen er wel voor zorgen dat dit spelletje komisch worstelen geloofwaardig overkomt. Daarvoor dienen ze. En Trump … die zal ogenschijnlijk zeer tevreden zijn.

De kans is echter ook heel groot dat het Amerikaans-Franse gebrul op niets zal uitdraaien. Zeker nadat de woordvoerder van Trump in de VS stelde dat die Amerikaanse aanval snel kan gebeuren maar ook niet zo heel snel en dat men niets had gezegd over een timing. Blijkbaar hebben de harde Russische woorden en het totaal gebrek aan bewijsmateriaal Parijs en Frankrijk op andere gedachten gebracht.

Zo stelde Alexander Zasypkin, de Russische ambassadeur voor Libanon, eergisteren dat elke op Syrië afgeschoten raket zal neergehaald worden en hun lanceerplatformen een doelwit. Met andere woorden men zal de schepen, duikboten en de Amerikaanse basissen vanwaar die raketten of vliegtuigen vertrokken aanvallen. Duidelijk taal!

Opkuisen

Aan de militaire situatie op de grond zal het echter bijna zeker niets veranderen. De salafistische terreurgroepen zijn verslagen en velen zouden al naar elders zijn vertrokken. Zo maakte de Iraanse pers melding van het feit dat sinds een paar maanden duizenden jihadisten vanuit Syrië toestroomden in Afghanistan, hun buurland.

Er zijn nu nog enkele kleinere plaatsen in Syrië over waar die salafisten verzet bieden maar die worden zo opgekuist. Blijkbaar is het Syrische leger nu klaar om het gebied rond het vroegere Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmoek aan te vallen.

Deze relatief grote wijk bij de hoofdstad maar ten zuiden ervan werd bezet door ISIS en enkele met al Qaeda samenwerkende terreurgroepen. Welke dan onderling vochten. Die rebellengroepen gaven zich al over en alleen ISIS blijft er nog achter. Het leger is zich nu aan het opmaken om ook dit tot overgave te dwingen. Wat blijkens bepaalde Syrische media elk ogenblik kan starten. Een strijd van vermoedelijk een paar dagen of een week.

En daarnaast is er het grote maar op drie stadjes na bijna onbewoonde berggebied genaamd Oost-Qalamoen in het oosten van de provincie Damascus. Hier zou er volgens Syrische bronnen zelfs een akkoord voor een overgave zijn. En dan resten er nog de gebieden aan de Jordaanse en Turkse grens en een stuk in het noorden van de provincie Homs rond de stad Rastan.

En als laatste is er verder een overblijvend stuk van ISIS die schuilen in een woestijnachtig gebied aan de westelijke kant van de Eufraat. Het grootste probleem blijft echter het oosten waar de VS zich met de Britten en de Fransen nestelden. Maar ook dit lijkt in wezen overkomelijk.

De aankondiging vorige week van Donald Trump dat de VS zich uit Syrië gaan terugtrekken moet een sein zijn voor de PKK/YPG om met Damascus en Rusland te gaan onderhandelen. Veel zal er echter voor hen niet te rapen zijn. Turken, want dat zijn de YPG/PKK in essentie, die stukken van Syrië willen bezetten is voor de overgrote meerderheid van de Syriërs totaal onaanvaardbaar. Het is een no pasaran.

Neen, wat de VS blijkbaar eventueel willen doen is het afschieten van een groot pak raketten, goed voor nog wat vernieling en doden. Maar als dat Amerikaanse raketten zijn dan telt dat niet, daar spreekt of schrijft men niet over. Israël, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de VS verloren de oorlog en kunnen hoe wraakzuchtig ze ook duidelijk zijn dat alleen maar aanvaarden. Of wil men toch een derde wereldoorlog?

Willy Van Damme

1) https://www.geotrendlines.nl/video-voeren-media-ons-ten-oorlog/

NOTA:

Er zijn op dit ogenblik heel veel reacties binnengekomen die ik de komende uren en dagen hoop te beantwoorden. Mijn excuses voor deze vertraging.

Gisteren was er ook een televisie-uitzending van Weltschmerz, een Amsterdams initiatief waar ik en professor emeritus Dr. Kees van der Pijl van de Britse universiteit van Sussex een uur lang over de zaak praten met als interviewer Stan van Houcke. Stan van Houcke was voor zijn pensionering radiomaker voor de Nederlandse omroep VPRO. Ooit een boeiende zender. Je kan het filmpje zien bij YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=5871uA69GJc.

Syrië–Noch bloemen, noch kransen

Ooit was het een van de lievelingsgroepen van het westen, incluis de media. Het Leger van de Islam van de familie Alloesh ging Damascus innemen en Saoedi-Arabië, Israël en de rest van de Westerse alliantie het hoofd van ‘Het Beest’ Bashar al Assad op een zilveren plaatje bezorgen. Het werd zero. Dit Saoedische huurlingenleger bakte er niets van.

Veel vernielingen en doden dat wel, maar de strijd is gestreden. Zondag gaven ze zich dan aan het Syrische leger over nadat hun laatste verdedigingslinies doorbroken waren. De tijd van grote militaire parades in hun speeltuin in Oost-Ghouta is voorbij. De duizenden overgebleven vechtjassen mochten alleen nog met een persoonlijk wapen noordwaarts vertrekken. Ze kozen uiteindelijk toch voor de grensstad Jarabloes vlakbij Turkije.

Op de foto’s van die fameuze gifgasaanval in Douma zijn praktisch alleen baby’s, peuters en kleine kinderen te zien. Die bom moet blijkbaar op een kindercrèche zijn terechtgekomen. Als dat niet raak schieten is. Indien er ondertussen iemand een bed met daarop een gifgasbom heeft gezien dan mogen ze dat hier altijd komen melden. Dat journalisten die beelden zonder amper discussie voor waar namen toont de algehele onbekwaamheid van die persgilde.

Het toont hun radeloosheid dat zij, uitgerekend het laatste Saoedische huurlingenleger in Syrië, als vluchtoord kozen voor die stad waar Turkije en de met haar bevriende bendes heer en meester zijn. Eerst was er niet verwonderlijk Turks verzet tegen hun komst.

De familie al Saoed heeft namelijk nog vorig jaar gepleit voor het in stukken hakken van Turkije met een onafhankelijke Koerdische staat los daarvan. Het is tussen Riyad en Ankara sindsdien nooit meer goed gekomen?

En kijk nu komt dat Saoedisch huurlingenleger bij Erdogan onderdak zoeken. Deze moet eerst kwaad geweest zijn maar achteraf veel binnenpretjes gehad hebben. De mannen van de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman die bij Erdogan om hulp komen smeken. Je moet maar durven!

Het moet in Ankara uiteindelijk feest geweest zijn. Leve de rakka. Over de gemoedstoestand in Riyad hebben we het dan maar niet. De kroonprins is nu bij de Franse president Emmanuel Macron: Kunnen ze op hun beider schouder uithuilen. Ocharmen de sukkelaars.

Uiteindelijk stemde de regering Erdogan toch in met hun komst, vermoedelijk ook onder sterke Russische druk. En kijk, Turkije heeft al een oplossing gevonden voor dit op het eerste zicht toch wel vervelend probleem. Al de leden van die terreurbeweging moeten bij aankomst nu ook hun persoonlijk wapen afgeven aan hun aartsvijanden van de andere terreurgroepen. Men kan zo al het vervolg raden: Een bloedbad.

Het is het definitief einde van de Westerse en Saoedische droom om Syrië volledig te vernielen en onder Israëlische controle te brengen. Een zware en historische nederlaag voor Washington en vooral het zionisme.

Het verklaart de hevige woede op Rusland van een wraakzuchtig Washington en Israël die hun nederlaag daar niet kunnen verkroppen. Niet dat men in Douma en Oost-Ghouta enige traan zal laten over het verdwijnen van het Leger van de Islam. Vandaag werden de voedselopslagplaatsen van het Leger van de Islam door de bevolking trouwens geplunderd.

Het was de diepe wens van de VS, Israël en haar bondgenoten in de media om na Saddam Hoessein en Moeammar Kadhaffi ook het hoofd van Bashar al Assad te zien rollen. De weg naar een nieuw jihadistan. Maar dromen zijn bedrog. Dat bleek ook hier, het land was immers te sterk. Maar wat nu met die psychopaten van Ahrar al Sham, Al Qaeda, enzovoort?

Verder is het nog steeds zoeken naar de plek waar die fameuze gifgasbom viel en zeker ook het bed waarop deze was neergekomen. Ook van de duizend en meer slachtoffers na twee dagen zoeken nog steeds geen spoor. Noch het Russische leger, het Rode Kruis of enkele van de in Syrië aanwezige VN-organisaties hebben al iets ontdekt. Het spook van Douma?

Van die 150 doden – zo stelde jihadistenvriend Guy Van Vlierden maandag toch in Het Laatste Nieuws – geen enkel spoor. Maar over die vergeefse zoektocht naar slachtoffers in onze media geen woord. Wie durft nu nog beweren dat ze niet bewust liegen. De Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) gaat nu op reis naar Syrië om het te onderzoeken.

Als ze nu eens een van de fameuze Belgische detectives meenamen, Van Zwam, Hercule Poirot of Kuifje. Of anders enkele van onze sterreporters als Jorn De Cock, Jens Fransen, Guy Van Vlierden en Rudi Vranckx. Wedden dat die laatsten in Douma wel gifgassen gaan vinden. Desnoods novichok, het nieuwste speeltje van de pers.

Rusland en Syrië dienden bij de VN-Veiligheidsraad ondertussen een motie in voor een onderzoek door de OVCW. De VS had het in de VN alleen maar over de zwaar te bestraffen misdaden van Rusland, Iran en het ‘beest’ Assad. Onderzoek hierover was voor haar pure tijdsverspilling. Nikki Haley, de Amerikaanse VN-ambassadrice, zei dat ze nooit nog dode kinderen op haar scherm wil zien. Behalve dan als ze uit Jemen komen?

Interesse voor een onderzoek van de zaak was er noch in Frankrijk, de VS of de westerse massamedia en bepaalde ngo’s. Die snakten bijna allen naar een zoveelste lekkere bloedige oorlog. Met als idee: eerst schieten en dan denken. Het toont hun beschavingsniveau!

Willy Van Damme

Het gifgas van Douma–Nog niets gevonden

Russische specialisten in chemische oorlogvoering zijn samen met leden van de Russische militaire politie vandaag al de stad Douma binnengetrokken en gingen naar de plek waar er dit weekend een zogenaamde vatbom met een gifgas was neergekomen. De stad wordt nu tegen een snel tempo verlaten door het Leger van de Islam samen met de fans en familieleden.

Volgens Al Masdar, een nieuwswebsite die snel op de bal speelt, redelijk accuraat is en de regering steunt, hebben de Russen er voorlopig niets gevonden. Naar de website stelt moet er wel nog verder worden gezocht. Wat niet meer dan logisch is.

De kans is echter reëel dat het ganse verhaal ontmaskerd wordt als een zoveelste provocatie, nepnieuws made in US, UK, Frankrijk, Israël of Saoedi-Arabië. Wat als de eerste Russische observaties kloppen zorgt voor een algehele ontmaskering van dit soort verhalen. Dit dan nog eens elders herhalen wordt dan onmogelijk.

Op dit ogenblik verlaten de paar duizend leden en sympathisanten van het Leger van de Islam de stad Douma. De regering gaf hen zelfs een VIP behandeling. Als dat niet mooi is. Op hun reis mogen ze wel alleen een eigen geweer meenemen, niets meer.

En dat is een serieus probleem voor de oorlogszucht van Washington en Parijs die kost wat kost uitvluchten willen zoeken om nu de jihadisten militair verslaan zijn op het allerlaatste ogenblik toch nog het tij wat betreft Syrië te kunnen keren. Deze avond zijn er twee bijeenkomsten van de Veiligheidsraad van de VN en daar zal dit Russisch verhaal zeker ter sprake komen.

Indien het Westen het echt serieus meent met haar verontwaardiging over het gebruik van chemische wapens – wat niet geloofwaardig is – dan laten zij toe dat naast het Russisch onderzoek er parallel ook een komt van de Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens. Beide rapporten kunnen dan onafhankelijk van elkaar gemaakt worden en nadien vergeleken. Waarna normaal elke discussie over deze zaak voorbij zou moeten zijn.

Filmpje

Een filmpje van het betreden door de Russische militaire politie en specialisten van de stad Douma en een gebouw vlakbij waar mogelijks die aanval gebeurde is te zien op dit filmpje:https://www.almasdarnews.com/article/video-russian-military-police-enters-douma-to-investigate-alleged-chemical-attack/

Het is een interessant filmpje want blijkt dat die buurt in Douma geen echt grote oorlogsschade heeft geleden, er nog veel burgers waaronder kinderen rondlopen en dat de paar vrouwen die er te zien zijn allemaal in het zwart lopen en zwaar gesluierd zijn. De regels van de familie Alloesh en hun Saoedische vrienden.

Onze regering met N-VA en Open VLD steunt die groepen ginds maar hier roepen ze moord en brand als een idioot van die Partij van de Islam in Brussel oproept tot meer scheiding tussen man en vrouw. Nog een beetje en men had hem zo in de cel gegooid. Ginds zijn het dan helden die men zo op hun woord moet geloven. Over hypocrisie gesproken.

Het verhaal over de Russische vondst is ook te lezen bij de Washington Post en elders. Ze blijven er wel bescheiden mee. Te gênant?

Willy Van Damme

Douma–Overgave Leger van Islam

Nog deze ochtend klonk het in de media alsof het Syrische leger nog maar eens chemische wapens had gebruikt, ditmaal in de stad Douma vlakbij Damascus. Naar gelang de bron vielen er daarbij enkele tientallen tot zelfs 150 doden en een duizend gewonden. Allemaal volgens de verklaringen van het Leger van de Islam en enkele organisaties die er mee samenwerken en zich baseerden op beweringen van het Leger van de Islam.

Saoedisch huurleger

Waarop al snel in de westelijke hoofdsteden de oorlogstrommel te horen was met o.m. senator John McCain die opriep om Syrië te bombarderen en de Russen die waarschuwden stellende dat zich daar Russische troepen bevonden en dat men moest oppassen voor de enorme gevolgen van eventuele bombardementen.

De problematiek van Douma is vrij complex. Het is in handen van de pro-Saoedische groep het Leger van de Islam en is zowat de laatste militaire aanwezigheid van Saoedi-Arabië in de oorlog tegen Syrië. Hierna is het ermee gedaan, fini! Een roemloos einde voor de Saoedische kroonprins en dictator Mohammed bin Salman.

Mohammed Alloesh is de leider van het Leger van de Islam en de hoofdonderhandelaar voor de Syrische jihadisten over een akkoord betreffende de toekomst van Syrië. Zijn toekomst is over en hem rest ballingschap voor de rest van zijn leven. Gegokt en verloren maar armer zal hij er wel niet door zijn geworden. De man woont in Saoedi-Arabië.

Mohammed Alloesh is de baas van dit privélegertje van de familie Alloesh maar heeft door zijn link met de al Saoed een probleem om elders in Syrië een nieuw onderkomen te vinden voor zijn manschappen zoals men traditioneel doet met terreurgroepen die zich overgeven. Door die verhuisproblemen ontstond er intern binnen het leger van de Islam interne ruzie die vorige week op zeker ogenblik ontspoorde in een vuurgevecht onder jihadisten.

Gifgas

Vandaar dat de gevechten na vele weken van vruchteloos onderhandelen vrijdag hervat werden en men vanuit Douma ook terug Damascus onder vuur nam. Volgens het leger van Islam gebruikte het Syrische leger zaterdagnacht met een vatbom gifgas tegen de belegerde stad. Maar daarvoor zijn er geen bewijzen. Er zijn wel de klassieke filmpjes via de sociale media maar geweten is dat er in het buitenland studio’s zijn waar men dergelijke filmpjes opneemt.

In de weken dat de onderhandelingen duurden konden vele burgers de stad Douma toch al verlaten. Eerst poogde men dat nog te verhinderen maar de protesten in de stad tegen het Leger van de Islam namen steeds meer toe.

Het grote probleem met die verhalen is dat men ze nooit op een professionele wijze kon onderzoeken. Het dichtst bij een echt forensisch onderzoek was dat van de Zweed Ake Sellström die in 2013 de serie vermeende aanvallen met sarin onderzocht en inderdaad het gebruik van sarin bevestigde. Echter vermoedelijk door die jihadisten.

Ook die kon echter niet werken zoals het hoort. Zo diende men in Oost-Ghouta waar sarin was gebruikt te luisteren naar de bevelen van die jihadisten. Wat bij een echt onderzoek natuurlijk een doodzonde is en het rapport feitelijk waardeloos maakt. Men moet immers onafhankelijk en ongehinderd kunnen werken bij het maken van zijn verslag.

Echt forensisch onderzoek

Volgens de overeenkomst tussen Rusland en het Leger van de Islam zullen Russische troepen binnen de 48 uur het gebied kunnen betreden. En Rusland heeft al gesteld dat ze bereid zijn om hun specialisten te sturen. Dit kan het begin zijn van een echt onderzoek naar de feiten want normaal zouden onderzoekers dan het gebied kunnen betreden om overal getuigenverklaringen af te nemen en stalen te nemen.

Tot heden heeft noch Rusland noch de Syrische regering enig bezwaar gehad tegen een serieus onderzoek naar die beweringen. Het waren steeds die jihadisten die geen pottenkijkers wilden en die de toegang van onderzoekers weigerden. Met het Westen dat geen echte interesse toonde.

Zoals steeds krioelt het van de kinderen op de foto’s die de salafistische terreurgroepen verspreiden. Kwestie van sympathie op te wekken bij de doorsnee westerse burger. Volgens sommigen zou er sarin gebruikt zijn. Niets op die foto lijkt echter daarop te wijzen. Deze kinderen kunnen  gewoon een pak slaag hebben gekregen, ziek zijn of hun ouders kwijt zijn.

Zo weigerde men de door de VS gebombardeerde Syrische luchtmachbasis van al Sharyat te bezoeken in het kader van het onderzoek naar het zogenaamde gebruik van sarin in Khan Sheikhoun. Volgens de VS was dat vliegtuig met sarin van die basis opgestegen.

Maar voor onderzoek ter plaatste in al Sharyat had de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens echter geen enkele interesse. Een merkwaardige en vooral verdachte houding van die organisatie.

Maandag komt normaal de Veiligheidsraad van de VN bijeen om over de laatste beschuldigingen te debatteren. De VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk kunnen dan bewijzen of ze wel een degelijk forensisch onderzoek naar de zaak willen.

Ondertussen zijn de bussen voor het transporteren van die jihadisten in Douma al aangekomen. Wel is het origineel plan om hen te vervoeren naar de Syrische grensstad Jarablus gewijzigd. Die regio valt onder Turkse controle en die wilden die Saoedische huurlingen niet bij hen ontvangen. Het wordt nu een door al Qaeda gecontroleerd gebied in de provincie Idlib.

Willy Van Damme

De F35–Het Duitse voorbeeld

Terwijl een aantal lobbyisten zoals bij de N-VA, Mia Doornaert en Sven Biscop nog steeds met een verdachte hardnekkigheid zitten te pleiten voor een snelle aankoop van de F35 blijkt men er in Duitsland een andere visie op na te houden.

Daar pleitte Karl Müllner, chef van de Luftwaffe, de Duitse luchtmacht, eerder ook voor de aankoop van die F35 in vervanging dan van de Europese Tornado. En terwijl Steven Vandeput hier zijn uiterste best doet voor de Amerikaanse F35 dacht men er in de Duitse regering anders over.

Deze nieuwe regering was nog maar pas gevormd of Ursula von der Leyden (CDU), de minister van Defensie en politiek een reizende ster, trad al in actie en ontsloeg Karl Müllner omwille van zijn pleiten voor die F35. Zijn ontslag gaat in op 31 mei.

De in 1958 in Elsene geboren Ursula von der Leyden is een der sterkhouders in de nieuwe Duitse regering van Angela Merkel (CDU) en was zowel vorig als huidig minister van Defensie. Wie onder haar toezicht pleit voor de F35 vliegt er bij de Luftwaffe uit. Het Duitse voorbeeld dus.

Het is iets wat ik Vandeput en premier Charles Michel hier nooit zie doen. Of vergis ik mij? Ook in Canada schrapte men die eerdere belofte samen gedaan met Nederland om die aan te schaffen. Geen F35 voor de Canadezen.

Hier klinkt bij al die lobbyisten nog steeds het verhaal alsof die F16 oud en versleten is en elke dag uit de lucht dreigt te vallen. Gepensioneerd kolonel Pierre Therie citeert in dit geval echter op zijn website Dwarsliggers Lockheed Martin, producent van zowel F35 als de F16, die stelt dat men zonder problemen de levensduur van de F16 kan verdubbelen. Maar dit soort gegevens laten de Svens, Mia’s en Stevens van deze wereld links liggen.

Ook bleek uit recente proeven dat de F16 het in een gevecht beter doet dan de F35. Maar voor dat soort verhalen zal men bij de N-VA en de andere vurige verdedigers van dat vliegtuig ook geen interesse hebben. En nochtans zou men met 15 miljard euro veel kunnen doen. Uiteraard ook voor het leger. Waarom blijven sommigen tegen beter weten in die F35 nog steeds verdedigen? Het is voldoende om onraad te rieken.

Willy Van Damme

Verdwijnen de Skripals?

De Londense zondagskrant the Sunday Times bracht vandaag in de saga rond Sergey en Julia Skripal een nieuw verhaal. Het is een mogelijke piste voor de Britten om uit hun zelf gegraven moeras te geraken.

Volgens die krant zou men beiden met hulp van de CIA en MI6 in de VS een nieuwe identiteit bezorgen, officieel om hen zo te beschermen tegen mogelijke verdere aanvallen van de Russen.

The Sun schrijft op basis van ‘de veiligheidsdiensten’ deze middag dat beide nu plots geheel herstelde slachtoffers dit zelf vroegen uit schrik dat er nog nieuwe aanslagen op hen zouden komen. We zullen dat maar geloven zeker. Deze krant sprak wel alleen over MI6 en een anoniem nieuw verblijf in het Verenigd Koninkrijk.

Deze informatie van beide bladen komt bijna zeker uit kringen van MI6 zelf. De Sunday Times heeft in het verleden veel stukken gepubliceerd rond al of niet waar zijnde verhalen die duidelijk van MI6 afkomstig waren en waar men nadien nooit meer iets over hoorde.

Ze klonken meestal ook heel sensationeel en haalden dus de wereldpers. Mooie publiciteit natuurlijk voor deze krant van mediamagnaat Rupert Murdoch. En de onbetrouwbare sensatiekrant The Sun heeft diezelfde eigenaar. Die krant beweerde in maart 2003 dat Saddam Hoessein binnen minder dan een uur het Verenigd Koninkrijk kon aanvallen met zijn massavernietigingswapens….. Die niet bestonden.

Dit mogelijks verdwijnen in de anonimiteit van de Skripals geeft de Britten natuurlijk de kans om verder onafhankelijk onderzoek te vermijden. Zo komen er in dit geval geen gesprekken van buitenstaanders met Julia en Sergey Skripal. En Viktoria en de andere familieleden en vrienden zullen haar verder nooit meer horen of zien. Ook medisch onderzoek in Rusland of elders kan dan niet meer.

Verdwijnen Julia en Sergey Skripal dankzij de Britten voor eeuwig? Wil men op die wijze lastige getuigen uit de weg ruimen?

Met andere woorden, de Britten behouden de totale controle over het verhaal. Er komt nog wel het rapport van de OVCW maar de vraag hierbij is of deze organisatie zelf onafhankelijk stalen heeft kunnen nemen en welke de labo’s zijn die dit verder onderzoek dan deden en wie dat leidde. Mogelijks zal men het eerdere Britse verhaal overnemen.

Gezien het zeer delicate van de zaak en de controle van de VS over die organisatie kan men hier het ergste verwachten. Een ding is bijna zeker, dit scenario had John le Carré nooit kunnen schrijven. En wat rest er in deze door The Sunday Times  en The Sun gebrachte hypothese van Julia en Sergey Skripal? Wie weet een anoniem graf als er al een zal zijn. In dit geval een luguber en gruwelijk einde.

Willy Van Damme

Skripal, novichok, Trump, Clinton en Tatarstan

Er begint stilaan meer informatie los te komen over de Britse affaire met Sergey en diens dochter Julia Skripal. Zo is de naar de VS overgelopen Russische wetenschapper Vil Mirzayanov, de man die het eerst het woord novichok populariseerde, al jaren president van de regering in ballingschap van Tatarstan, een aan de bovenloop van de Volga gelegen Russische deelstaat met als hoofdstad Kazan.

Peperdure villa

Het is een staat met een omvangrijke islamitische aanwezigheid die de VS lang heeft pogen los te weken van Rusland. Dit in het kader van haar plan om na de Sovjetunie ook Rusland zelf in stukken te hakken.

Die Vil Mirzayanov woont tegenwoordig in de stad Princeton in de staat New Jersey in een miljoenen dollar waard zijnde villa. De man heeft dus in de VS blijkbaar goed geld verdiend. Met wat is dan de logische vraag. In ballingschap president van Tatarstan spelen?

Vil Mirzayanov, president van de Republiek Tatarstan in ballingschap woont in een peperdure villa in Princeton, New Jersey. Werken voor de VS om Rusland te vernielen is duidelijk lucratief. Hier fier poserend in zijn villa met zijn fameus boek.

Het roept allemaal veel vragen op natuurlijk. Zeker omdat nu blijkt dat de VS en het Verenigd Koninkrijk jarenlang elke discussie o.m. binnen de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) over die nieuwe generatie gifgassen met succes hebben onderdrukt. Elke discussie werd volgens Wikileaks door hen gewoon onmogelijk gemaakt. Desnoods zette men zelfs regeringen onder druk.

Het gevolg was dat dit nooit werd opgenomen in de officiële lijsten van bestaande chemische wapens. Die discussie onder specialisten was ontstaan door het publiceren in 2008 van het boek hierover van Vil Mirzayanov. Zeer logisch natuurlijk.

Maar waarom wilden Londen en Washington dat men daarover niet discussieerde? Waarom wilden ze dat zoveel mogelijk voor zichzelf en feitelijk geheim houden? En er is het feit dat het de VS zelf was die toekeek op de vernieling van die Russische labo’s waar men die experimenten had uitgevoerd.

Het is alleszins tegen de regels van de OVCW. Pas toen de Iraniërs in 2016 zoals het hoort de OVCW melden dat zij die nieuwe generatie gifgassen hadden weten te analyseren dat deze op de lijst van de OVCW werden gezet.

Washington en Londen moeten woest geweest zijn op Teheran maar men kon niet anders meer. Waar waren Londen en Washington betreffende die zogenaamde novichok in stilte mee bezig? Zeker is dat het geheim moest blijven. En illegaal? .

Skripal, Clinton en Trump

Ondertussen blijkt Sergey Skripal door MI6 in Spanje te zijn gerekruteerd door een zekere Pablo Miller, officieel een diplomaat die echter voor MI6 werkte. En die man woont in ….. Salisbury waar ook Sergey Skripal verblijft. En Salisbury ligt op 12 km van Porton Down. Skripal zou volgens sommige bronnen trouwens spijt hebben van zijn overlopen naar MI6.

 

Julia Skripal wist woensdagavond via de telefoon aan haar in Rusland verblijvende nicht Victoria Skripal te melden dat zij en haar vader geheel herstellen. Zij hoopt kortelings zelfs het ziekenhuis te verlaten en dit zonder enig overblijvend letsel. Tot voor een paar dagen zouden beiden volgens de Britse regering en haar pennenlikkers bij The Guardian, BBC, Sun en The Times in het beste geval als een soort plant overleven. Van nepnieuws gesproken. En dan is de 1000 dollar vraag: Wat gebeurde hier echt? Onze massamedia zullen het ons wel nooit vertellen.

Ook blijkt die Pablo Miller medeauteur te zijn van het fameuze rapport van Christopher Steele over Donald Trump en de vermeende plasseks in Rusland. Beiden werken tegenwoordig voor Orbis Business Intelligence Ltd., de Britse firma gespecialiseerd in spionagewerk die tijdens de Amerikaanse kiescampagne het door Hillary Clinton bestelde rapport afleverde.

Ondertussen blijkt het gifgasverhaal wel zeer eigenaardig af te lopen. Zo stelde Julia Skripal tegen haar nicht Viktoria Skripal woensdagavond via de telefoon dat zij en haar vader het goed maken en volledig zullen herstellen. Zij hoopt ook snel het ziekenhuis te verlaten. Hoe zal premier May dit allemaal aan de buitenwereld gaan verkopen? Dat wordt bochtenwerk om het Circque du Soleil jaloers te maken.

Tot deze donderdagmiddag was Sergey Skripal volgens de Britse regering ten dode opgeschreven. En nu bleek hij volgens dochter Julia al zeker gisteren woensdagavond geheel te recupereren. Zonder letsels na te laten! Hoeveel leugens gaan de Britten hier nog produceren?

Willy Van Damme

Nepnieuws genaamd Novichok

Toen men Boris Johnson, de clown die voor Brits minister van Buitenlandse Zaken speelt, recent vroeg waarom hij zo zeker was dat de Russen Sergey Skripal en zijn dochter Julia met dat gif novichok hadden pogen te vermoorden was die heel zeker van zijn stuk.

Hij wist het, beweerde hij, van de wetenschappers van het militair instituut in Porton Down, de instelling die al decennia onderzoek doet rond biologische en chemische wapens. En hij had het hen zelfs persoonlijk gevraagd en zij hadden mij gezegd geen twijfel te hebben dat het de Russen waren geweest, opperde clown Boris.

Porton Down bekent

Gisteren gaf Gary Aitkenhead, het hoofd van Porton Down, een interview met Sky Television over de zaak. Die stelde nu dat men wel zeker was over novichok maar niet wist wie de daders waren of waar het vandaan kwam en dat men praktisch zeker ook nooit de herkomst ervan zal kennen.

Het interview gebeurde volgens de Londense krant The Times met instemming en op vraag, lees bevel, van de Britse premier Theresa May die ongetwijfeld vooraf ook de inhoud ervan zal hebben besproken. Van een ontmaskering gesproken.

Mensen zonder enig bewijs beschuldigen van moord heet laster en eerroof. Geen probleem voor GAL, alias Gerard Alsteens die hier al persoonlijk Poetin aanwees als de dader van de gifgasaanval op vader en dochter Skripal. Zou hij die info gekregen hebben van clown Boris? Knack van 28 maart 2018. De man is hier niet aan zijn proefstuk.

Om toch nog overeind te blijven beweerde May nu dat ze ook andere informatie had om zich op te baseren zoals dat afkomstig van haar inlichtingendiensten. Maar als Porton Down niets weet dan is dat in wezen ook zo voor MI6 want die werken in die zaken steeds nauw samen met Porton Down. Beiden vallen nu eenmaal onder Defensie.

Bovendien zit Gary Aitkenhead hier gewoon uit zijn nek te kletsen. Novichok is geen naam voor een specifiek zenuwgas maar een verzamelnaam voor een serie met sarin verwante giffen die men in Rusland in de jaren ‘70 en ‘80 experimenteel maakte.

Het woord novichok betekent letterlijk vertaald nieuwkomers en is een naam die de Russen voor hun experimenten nooit gebruikten. We weten met andere woorden nog steeds niet welk gif werd gebruikt of wat de samenstelling ervan is.

Julia en Sergey Skripal. Volgens de in de VS verblijvende Russische wetenschapper Vil Mirzayanov zou 2 mg zogenaamde novichok, de term komt van hem, voldoende zijn om 50 mensen te doden. Julia zou volgens de Britse overheid aan de beterhand zijn. Vader Sergey zijn toestand wordt omschreven als stabiel. In de media zijn al de meest zotte verhalen te lezen over hoe ze besmet zouden zijn met dit gifgas. Speculatie troef.

De OVCW

De verklaring van Aitkenhead is trouwens niet nieuw. Reeds eerder werd hier al gemeld dat Porton Down in een officieel document stelde niet te weten welk gif men gebruikte en wat de herkomst ervan was. Vandaag kwam in Den Haag de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) op vraag van Rusland bij elkaar om over de zaak te debatteren. 

Die OVCW stuurde vorige week een aantal mensen naar het Verenigd Koninkrijk om meer over de affaire te weten te komen. En de strategie rond de zaak moest dus vandaag woensdag besproken worden. Dit rapport zou echter pas over een paar weken klaar zijn.

Slecht nieuws voor Londen zou het feit zijn dat deze missie onder leiding staat van een Chinees specialist. En China is geen vriend van de Britse regering. Dat rapport dreigt dus slecht uit te draaien voor May. Was dat de reden voor het interview met Aitkenhead om zo die voor haar negatieve boodschap komende van het OVCW voor te zijn?

Vermoedelijk ook zien de Britten dat ze te ver zijn gegaan en van hun ‘partners’ in de NAVO teveel vroegen en bij hen nu stevig in het krijt staan. Want in dit soort zaken is het dat men minstens een, hier stevige, wederdienst doet. En dan is het de vraag wat May aan haar partners in ruil beloofde te doen. Iets over Brexit?

Het viel trouwens eergisteren op dat de Britten eindelijk ook consulaire bijstand gaan toelaten voor de Russische Julia Skripal. Een verplichting onder internationaal recht waar de Britten arrogant hun laars aan veegden. De Russen vroegen ook om via het OVCW samen te werken. Wat Londen weigerde. Zoals het ook op de vele vragen vanuit Moskou weigeren te antwoorden.

De OVCW in Den Haag. Gaat de OVCW hier wel professioneel werk leveren of zich zoals in Syrië laten gebruiken door propaganda te verspreiden voor oorlogsdoeleinden?

Terwijl de Britten 23 Russische diplomaten en diplomatiek personeel het land uitzetten nam Moskou er geen genoegen mee en zette het naast die 23 nog meer dan 50 anderen uit het land.

Voor Moskou mogen er vanaf nu maar evenveel Britse diplomaten in Rusland zijn als er Russische in het Verenigd Koninkrijk zijn. En zie, de Britten namen geen tegenmaatregelen. Iets wat ze onder de klassieke regel van de wederkerigheid zo hadden kunnen doen. Ze zwegen bij dit bekend raken merkwaardig genoeg zelfs.

Jeremy Corbyn

Eigenaardig is ook dat deze rel bijna onmiddellijk gevolgd werd door een nieuwe erg vieze en massale aanval op Jeremy Corbyn, de leider van de Labour partij en kandidaat premier. Waarbij men stokoude verhalen over vermeend ‘anti-Semitisme’ bovenhaalde.

Zo bracht de BBC recent Jeremy Corbyn in beeld als de man van Moskou. Sidder en beef Britten voor Rode Corbyn. In marketingtermen noemt men zoiets karaktermoord.

Wat vragen oproept. Waarom? En waarom juist nu en een die bovendien door de Britse media duidelijk was gecoördineerd? Zelfs de BBC deed mee door hem af te beelden achter een foto van een rood gekleurd Moskou. Corbyn als de agent van Moskou.

Geweten is dat als gevolg van de Brexit de huidige Britse regering en de Conservatieve partij in een staat van burgeroorlog verkeert. Het doet de continue ruzies binnen onze regering Charles Michel gelijken op een picknick in het park. Hoopte May via die herrie rond Skripal en die moddercampagne tegen Corbyn haar populariteit op te krikken?

Het lijkt vergezocht maar in de politiek weet je maar nooit. Een oorlog beginnen of een groot incident uitlokken om bij de bevolking steun te krijgen voor bepaalde andere maatregelen of terug populair te worden lijkt fantasie. Maar het zou niet de eerste keer in de geschiedenis zijn dat zoiets gebeurt. Barry Levinson, de gekende Amerikaanse filmmaker, maakte rond dit thema zelfs de film ‘Wag the dog’.

Willy Van Damme

Macron trekt ten oorlog

De al meer dan zeven jaar durende oorlog van Israël en haar Westerse vazallen tegen Syrië heeft altijd het risico in zich gehouden te escaleren tot een veel groter conflict en zelfs een nieuwe wereldoorlog. Ondanks dat de Syrische regering de oorlog op het slagveld praktisch gewonnen heeft blijft het risico op een escalatie bestaan.

Artikel 5 van de NAVO

Na een officieel bezoek deze week van een delegatie van de YPG/PKK aan de Franse president Emmanuel Macron heeft Frankrijk nu volgens meerdere bronnen vandaag een eenheid Franse soldaten naar de Syrische stad Manbij gestuurd, een door de YPG/PKK bezette regio. Dit zonder toestemming te vragen aan het Franse parlement!

Wat natuurlijk een daad van oorlog is tegen de Syrische staat. Maar het internationaal recht en de zeggenschap van het Franse parlement is iets waar Parijs al altijd zijn vuile laars aan veegde. Democratie heet dat dan.

Parijs gaat daar het kleine contingent van Britse en Amerikaanse soldaten versterken. De stad Manbij is nu het meest westelijke punt in Syrië dat de YPG/PKK bezet. Een doorn in het oog natuurlijk van de Syrische overheid en zeker Turkije.

De kaart van Noord-West Syrië met de militaire situatie op 14 oktober 2017. Manbij ligt aan de M4 ongeveer daar waar het paarse bordje M4 staat. De gele vlek linksboven is het nu door Turkije bezette Afrin. Lichtgroen is het door Turkije en haar huurlingenleger toen al bezette stuk Syrië. De blauwe streep is de Eufraat. Rood is gebied onder controle van het Syrische leger en donkergroen dat van al Qaeda & Co. Geel is dus bezet door de YPG/PKK. Wit is onbewoond en woestijn. Sinds 2017 is een derde van de provincie Idlib ook al ingenomen door het Syrische leger. Dit gebied situeert zich onderaan in het midden van de kaart.

Het bezoek van de YPG/PKK aan de Franse president is zacht uitgedrukt ook zeer merkwaardig. Officieel immers is de YPG/PKK voor de EU en Frankrijk een terreurgroep. Met andere woorden: Macron steunt terreur en een groep die in West-Europa bij politiediensten gekend is voor haar afpersingspraktijken, ontvoeringen, bomaanslagen, brandstichtingen en folteringen.

Maar Frankrijk steunt al zeven jaar Al Qaeda en ISIS en dus kan samenwerken met de PKK voor Parijs geen probleem vormen. Wel heeft de Turkse regering al wekenlang bijna elke dag gezegd dat ze Manbij gaan aanvallen.

En dat betekent dus een gewapend conflict met het daar gevestigde beperkte contingent Amerikanen, Britten en Fransen. Met de VS die deze week versterkingen stuurde en twee extra basissen uitbouwde. En die landen zijn alle vier lid van de NAVO. Iemand gehoord van het bijstandsverdrag met artikel 5 van de NAVO?

Van Levensbelang

Vraag is natuurlijk of de Turkse president Recep Erdogan zijn beloften ook ditmaal gaat waarmaken. De strijd tegen de westerse plannen betreffende de YPG/PKK is natuurlijk van levensbelang voor Ankara. En de Turkse bedreigingen aan het adres van Parijs over militaire steun aan de YPG/PKK waren niet minnetjes. Het risico op een bruuske breuk is echt reëel. 

De kans dient dus zeker niet uitgesloten te worden dat het Turkse leger ondanks de grote risico’s toch zal aanvallen. Maar dan alleen met steun van Rusland, Iran, Irak en stilzwijgend ook Syrië. De Iraanse opperbevelhebber is op dit ogenblik trouwens voor overleg met de Turken en de Russen in Moskou. Terwijl de presidenten van die drie landen woensdag samen in Ankara aan tafel zitten om ‘de toestand in Syrië te bespreken’.

Ondertussen heeft de Amerikaanse president Donald Trump voor de tweede maal in een paar dagen gesteld dat hij zijn troepen uit Syrië wil terugtrekken. Wat bij o.m. de Amerikaanse media waaronder de Washington Post voor groot protest zorgde. Die hebben nu eenmaal niets liever dan een zoveelste oorlog. Afwachten welk gewicht de woorden van Trump ditmaal gaan hebben?

Ook bij het Pentagon kon men er trouwens duidelijk niet mee lachen. Vandaag hebben de generaals Brett McGurk, opperbevelhebber van de Amerikaanse troepen in Syrië en Irak, en Joseph Votel, baas van de Amerikaanse militaire operaties in het Midden-Oosten, publiek gezegd dat wat hun betreft de operaties in Syrië gewoon verder gaan en men eerst alles wil ‘stabiliseren’ zoals dat heet. Ofte verder voor onbepaalde tijd blijven bezetten.

Recent aangekomen Amerikaanse pantservoertuigen vlakbij Manbij. Hoeveel Britse, Franse en Amerikaanse troepen er juist zijn is onduidelijk. Volgens Turkse bronnen zou het gaan om 100 soldaten. Anderen hebben het over een vijftigtal. De VS zou een extra 300 manschappen hebben gestuurd. Hoeveel Britten er  zijn is niet publiek geweten. Mogelijks gaat het dus gezamenlijk over meer dan 500 militairen. Maar die hebben wel luchtsteun. Vraag is wat er intussen gaat gebeuren op de Turkse militaire luchthaven van Inçirlik waar de VS een basis hebben. De spanning moet daar te snijden zijn.

Macron was voor hij in de politiek ging een topmedewerker van de Banque Rothschild en het was een telg van deze familie Rothschild die de Britse regering er in 1917 toe overhaalde om de beruchte Balfour Verklaring over een joods land in Palestina te ondertekenen.

De start van het misdadige zionistisch project. En een ander zionistisch project is een Groot Koerdistan! Maar misschien vergist Macron zich gewoon en is hij ginds op zoek naar of Waterloo of Diën Biën Phu. Wie weet?

Willy Van Damme

Robert Fisk in Knack over de Koerden

In het interview van Joanie de Rijke met Robert Fisk (Knack – 28 maart 2018) zegt deze op zeker ogenblik: “Om van Afrin naar de rest van de Koerdische regio te trekken, moeten de Turkse troepen ofwel via eigen land reizen, ofwel via een door de Syrische overheid gecontroleerd gebied.”

Dat klopt niet. De vlakbij Afrin gelegen Syrische stad Azaz is immers tijdens de operatie Schild van de Eufraat van 2016 in handen gevallen van Turkije en haar huurlingenleger. En zo kan het Turkse leger zonder problemen over eigen veroverd gebied Manbij bereiken.

Ook het door hem omschreven door ISIS veroverd ‘dorpje’ – in wezen een voorstad van Damascus – ligt niet in Oost-Ghouta zoals hij oppert maar naast het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmoek kilometers daar vandaan. De fouten van Fisk wekken verbazing en tonen dat zijn expertise hier van een vrij laag niveau is.

En als Turkije de NAVO zou verlaten dan is dat de schuld van haar partners binnen die organisatie en van niemand anders. Rusland profiteert er gewoon van de agressie van de VS en de EU tegen Syrië, Irak, Iran en Turkije.

Het bewapenen van de PKK door de EU en de VS is immers een militaire interventie in de Turkse burgeroorlog tegen Turkije en aan de zijde van wat toch officieel een terreurorganisatie is. Het is ook niet verbazend dat bijvoorbeeld Saoedi-Arabië, bondgenoot van Israël en de NAVO, zich vorig jaar uitsprak voor een Koerdische staat en het opsplitsen van Turkije.

Het blauwe gebied is de door Turkije en haar huurlingenleger bezette regio met de steden Afrin en Azaz. De witte lijn vormt de grens tussen Turkije en Syrië. Het gele is wat nog op 18 maart 2018 in handen was van de YPG/PKK. Dat is sindsdien deels overgenomen door het Syrische leger en Russische eenheden. Zo werd de vlag van de YPG/PKK op overheidsgebouwen in de stad Tal Rifaat, de grootste in het gebied, vervangen door de Syrische. Rood is het door de Syrische overheid gecontroleerde gebied.

Als dat geen oorlogsverklaring is. Erdogan mag dan misschien veel fout gedaan hebben en doen maar hier staan praktisch alle Turken aan zijn zijde, ook veel Turkse Koerden trouwens. Misschien zelfs een meerderheid want niet iedereen daar lust de PKK.

En dat de Koerdische nationalistische partijen in Irak en Syrië verloren hebben is alleen hun eigen schuld. Ze luisterden naar de beloften van Israël, de EU en de VS en beseften niet dat ze eerst en vooral hun buren nodig hebben.

Maar die verklaarde men de oorlog, een oorlog waarvan ze vooraf hadden moeten weten dat ze die nooit konden winnen. En als de nood het hoogst was en men dacht dan nog de onafhankelijkheid uit te roepen lieten haar zogenaamde ‘vrienden’ hen vallen als een baksteen. De VS & co stonden in wezen immers machteloos toen de buren tegen in actie kwamen. Eigen schuld, dikke bult.

Willy Van Damme

Brief naar Knack over het interview van Joanie de Rijke met Robert Fisk. Bij de massa’s artikels over Syrië publiceerde men recent op Twitter ook een oud groot interview van Fisk met een zekere Afghaanse door hem als held omschreven ‘vrijheidstrijder’. Zijn naam was Bin Laden.

Le Monde en de folterende jihadisten

Terwijl Jorn De Cock in De Standaard van 29 maart 2018 met ‘Het einde is in zicht, het ergste moet nog komen’ nog maar eens de klaagzang van die salafisten zong over hun zoveelste nederlaag heeft Le Monde van diezelfde dag al een ander verhaal in petto over die salafisten en de strijd om Oost-Ghouta, de vlakbij Damascus gelegen streek.

Het verhaal van Laure Stephan in Le Monde noemt ‘De rebellengevangenissen van de Ghouta beginnen hun geheimen prijs te geven’ (1) toont een totaal ander beeld van wat er daar exact gebeurt. Merkwaardig want al meer dan zeven jaar voert deze krant een heuse propagandaoorlog tegen Syrië en steunt het voluit al Qaeda en haar partners.

Mohammed Alloesh, topman van het Leger van Islam sinds de dood van zijn neef Zahran. De man die voor het Westen en Saoedi-Arabië in Genève de leider is van de ‘vredesbesprekingen’ voor Syrië. Zijn rijk is ten einde. Hem rest eventueel nog een luxe kamer in de Ritz-Carlton in de Saoedische hoofdstad Riyad. Hier staat hij in de luchthaven van Genève. Hij verblijft gelukkig voor hem niet in Douma maar in zijn tweede vaderland Saoedi-Arabië. En hij weet zeker meer over die aanval met sarin van 21 augustus 2013.

Het bewijs van Le Monde

Ooit maakte de krant zich zelfs hopeloos belachelijk en ook verdacht toen ze in 2013 verhalen publiceerde (2) waarbij ze stelde het ultieme bewijs te bezitten dat het Syrische leger sarin had gebruikt. Een bewering die de Franse regering zoals verwacht praktisch onmiddellijk erna overnam.

Toen de VN-missie van de Zweed Ake Sellström op 13 december 2013 haar dossier over die vermeende aanvallen met sarin publiceerde (3) besprak deze in haar finaal rapport ook dat verhaal. Het werd door die commissie verworpen wegens een gebrek aan serieuze bewijsgaring. Alle ‘bewijsmateriaal’ kwam immers van die terreurgroepen. Men weigerde het daarom zelfs te onderzoeken.

Waarop Le Monde dan maar zweeg over dat vernietigende oordeel van de commissie Sellström over hun ‘bewijs’. Geen woord over dat finaal rapport in de krant. Het toont de heel doordachte manipulaties van deze zogenaamde kwaliteitskrant. Nu na jaren van het klakkeloos overnemen van de beweringen van die salafistische groepen geeft Le Monde voor zover geweten ditmaal voor de eerste maal een ander beeld.

Folteringen

Le Monde heeft het in dat artikel over het lot van de massa’s gevangen van het Leger van de Islam die recent werden vrijgelaten of konden ontsnappen aan het privélegertje van de familie Alloesh.

Een betoging in Oost-Ghouta tegen de aanwezigheid van die salafisten daar in de dagen voor de bevrijding. Een verhaal dat ook het aan de Moslimbroeders gelieerde Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten bevestigde. Reeds in 2015 waren er tegen het Leger van de Islam daar betogingen die echter bloedig werden onderdrukt. Uit de cijfers van de VN en de Syrische regering van diegenen die naar het jihadistengebied in de provincie Idlib vertrokken en diegenen die bleven of naar de vluchtelingenkampen van de regering trokken blijkt dat die jihadisten, hun familie en aanhangers ongeveer 10 tot 15% van de bevolking uitmaakten.

Volgens Le Monde bevatten die gevangenissen niet alleen gewapende opposanten maar ook vrouwen en kinderen van andere geloofsgemeenschappen en simpele burgers en arbeiders uit onder meer de vlakbij gelegen industriestad Adra die in 2013 bij een raid werden gevangen genomen.

Daarbij werden volgens de krant: “De gevangenen gebruikt om de tunnels te graven in de door het regime belegerde zones. Anderen werden dan weer onderworpen aan folteringen.” Voor de goede waarnemer niets nieuws natuurlijk. Alleen wekt het verbazing dat Le Monde dit nu pas ‘ontdekt’.

De waarheid is echter nog veel erger. Men vergeet hier de slachtpartijen met onthoofdingen, het van de daken gooien van vermeende homoseksuelen, het achterhouden voor de bevolking van voedsel en geneesmiddelen, het grootschalig plunderen en de verplichte invoering van hun vorm van salafisme met onder meer het verbod op roken en muziek.

Zo zal het de kenners van het dossier ongetwijfeld opgevallen zijn dat zo goed als alle vrouwen die uit het gebied ontsnapten met een nikab waren getooid. Voor vrouwen zonder nikab was er immers de foltergevangenis van de familie Alloesh.

Willy Van Damme

1) Le Monde, 28 maart 2017, Laure Stephan, ‘Avec la chute de la Ghouta orientale, les prisons rebelles commencent à livrer leurs secrets.’ , http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2018/03/28/avec-la-chute-de-la-ghouta-orientale-les-prisons-rebelles-commencent-a-livrer-leurs-secrets_5277466_3218.html#ClTOOPt9sod8SjwH.99

2) Le Monde, 27 mei 2013, Philippe Rémy, ‘Guerre chimique en Syrie – Sur le front de Damas’, http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2013/05/27/syrie-le-monde-temoin-d-attaques-toxiques_3417225_3218.html.

En 5 juni 2013, ‘Comment “Le Monde” a obtenu des preuves de l’usage d’armes chimiques en Syrie?’, http://www.lemonde.fr/proche-orient/chat/2013/06/05/comment-le-monde-a-obtenu-des-preuves-de-l-usage-d-armes-chimiques-en-syrie_3424321_3218.html

Met als vraag: Waarom schreef Philippe Rémy die leugens schreven en waarom deze krant dit publiceerde. Waarbij Le Monde in de weken en maanden nadien regelmatig opriep tot oorlog tegen Syrië.

En hoe kon die journalist het samen met fotograaf Laurent Van der Stockt twee maanden, zoals de krant beweert, zonder kidnapping uithouden bij die salafistische terreurgroepen in Oost-Ghouta? Een regio waar onder meer al Qaeda erg actief was. Geweten is dat veel buitenlandse perscorrespondenten nauw samenwerken met de veiligheidsdiensten van hun land.

3) VN, 13 december 2013, ‘ United Nations Mission to Investigate Allegations  of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic. Final report.’ https://unoda-web.s3.amazonaws.com/wp-content/uploads/2013/12/report.pdf

De video-opname van de persconferentie waarbij Ake Sellström de beweringen over die gifgasaanval in Oost-Ghouta van 21 augustus 2013 van Human Rights Watch, The New York Times en fantast Eliot Higgins, alias Moses Brown, ridiculiseert is te vinden op ‘UN Mission to Investigate Allegations of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic – Press Conference’: http://webtv.un.org/watch/un-mission-to-investigate-allegations-of-the-use-of-chemical-weapons-in-the-syrian-arab-republic-press-conference/2932994876001/.

De raket met sarin had, naar hij op een vraag toen antwoordde, geen 9 km zoals de naar oorlog smakkende Human Rights Watch beweerde maar hoogstens 2 km gevlogen en kwam dus bijna zeker van bij die jihadisten. Waarvan het ook geweten was dat zij alleen met dit type raket werkten. Een cruciaal gegeven welke zeer bewust uit de massamedia werd gehouden.

Nieuwe locatie jeugdrechtbank

In mei starten normaal de werken voor de verhuis van de jeugdrechtbank naar een nieuwe locatie in Dendermonde. Die nieuwe locatie komt aan het kruispunt van de Mechelse Poort op het gelijksvloer van de nieuwe appartementsblok daar. Ernaast in diezelfde ruimte komt dan de winkel van Selexion van Patrick Gilen die nu nog aan de Stationsstraat 22 zit.

Naar Mechelse Poort

De bedoeling is om normaal op 1 november beiden operationeel te hebben. Het werk voor de inrichting van de nieuwe lokalen van de jeugdrechtbank is het werk van de Regie der Gebouwen die praktisch alle gebouwen van Justitie beheert.

De Dendermondse jeugdrechtbank zit nu nog in de Zwarte Zusterstraat 10 maar de lokalen daar zijn totaal onaangepast aan de noden van die rechtbank, o.m. op het vlak van de privacy. Daar komt dus nu eind dit jaar verandering in. De al lang aanslepende leegstand aan die Mechelse Poort was ook een doorn in het oog van het stadsbestuur. Nieuwe winkels betekent immers meer bezoekers aan de stad.

Minister van Justitie Koen Geens maakte geld vrij voor de verhuis van de jeugdrechtbank naar een nieuwbouw aan de Mechelse Poort.

Eerder verspreiden de lokale N-VA mandatarissen Tomas Roggeman, nationaal voorzitter N-VA-jongeren, en Lebbeeks kamerlid en advocate Goedele Uyttersprot het verhaal dat de Dendermondse rechtbank van eerste aanleg uit Dendermonde dreigde te verdwijnen. Een gerucht dat al lang rond de rechtbank te horen is maar welke door de aankondiging van die nieuwe investering de kop lijkt te worden ingedrukt.

Toen Tomas Roggeman in februari met dit verhaal naar de pers stapte beloofde hij daarover nog die maand in de Dendermondse gemeenteraad te interpelleren. Wat hij uiteindelijk toch niet deed. “Het ging toch maar uitdraaien op een welles, nietes spelletje”, opperde hij toen.

Wat eigenaardig is daar veel interpellaties nu eenmaal zo eindigen. Het kabinet van Geens ontkende hun verhaal trouwens al de dag nadien. Justitie zou volgens het kabinet en het stadsbestuur integendeel zelfs extra in de stad investeren.

Grote tewerksteller

De aanwezigheid van de rechtbank van eerste aanleg in Dendermonde is nog een door Napoleon Bonaparte genomen beslissing waarbij die moest kiezen tussen Aalst, Sint-Niklaas en Dendermonde.

Het maakte van het provinciestadje dat Dendermonde op dat ogenblik was een belangrijk administratief centrum. En het is ook met Brussel, Antwerpen en Luik een der grootste gerechtelijke arrondissementen van het land wiens gebied gaat van Ninove met Aalst tot Beveren-Waas, Sint-Niklaas, Wetteren en Lokeren.

De verhuis ervan zou economisch een catastrofe zijn voor Dendermonde waar veel mooi vastgoed nu wordt ingenomen door steeds grotere advocatenkantoren. De rechtbank met al haar extra’s is dan ook zo niet de grootste dan toch een der belangrijkste tewerkstellers in de stad.

Deze verhuis van de jeugdrechtbank is een zoveelste investering van Justitie van de voorbije jaren in Dendermonde. Zo is er de nieuwe imposante locatie aan de Kroonveldlaan van de gerechtelijke politie die nu onder een Dendermonds dak zit. Vroeger zat een deel ervan in Aalst.

De rechtbank voor eerste aanleg in Dendermonde is een der grootste zo niet de grootste werkgever in de stad.

Verder is er het Justitiehuis, de dienst voor Gerechtelijke Bijstand, beiden in gerenoveerde gebouwen en de verhuis enkele jaren geleden van het parket naar de Zwarte Zusterstraat 4, eveneens in een gerenoveerd gebouw.

Het idee was dat het parket op termijn ging verhuizen naar de Hollandse infanteriekazerne aan de Kazernestraat. Maar dit lijkt om nog onduidelijk reden afgeblazen. Mogelijks omwille van de stabiliteit van het gebouw. De Regie der Gebouwen, eigenaar van dit mooi stukje erfgoed, gaat het zelfs voor 1 euro aan de stad afstaan. Wat bij het stadsbestuur argwaan wekt.

Alleen nog de verdere renovatie van de rechtbank van eerste aanleg zelf blijft op zich wachten. Hier dient nog het gelijkvloers en de kelder met de cellen vernieuwd. Een project van de Regie der Gebouwen dat al enkele jaren stil ligt.

De verhuis van de jeugdrechtbank betekent dat wel alle huisvestingsproblemen van Justitie in Dendermonde dan praktisch opgelost zijn. En nu is het alleen nog wachten op de nieuwe gevangenis. Ook veroordeelden en die onder voorarrest hebben nu eenmaal recht op een menselijk aanvaardbare huisvesting. Wat nu zeker niet het geval is.

Willy Van Damme

Pagina's